.....

قانون مالیات بر درآمد ونزوئلا

.....

به نام خدا

قانون مالیات بر درآمد ونزوئلا

روزنامه رسمی‌شماره 5566 فوق العاده مورخ 28 دسامبر سال 2001

مجلس ملی جمهوری بولیواری ونزوئلا  قانون مالیات بر درآمد را به شرح ذیل ابلاغ می نماید:

ماده 1- درآمد های سالانه خالص و موجود به‌صورت نقدی یا غیرنقدی مشمول اعمال مالیات بر پایه ضوابط مقرر در این قانون خواهند گردید. به جز موارد مغایر قانون حاضر، هر شخص حقیقی یا حقوقی،مقیم یا ساکن ونزوئلا، مالیات بر درآمد خویش را از منبع یا علت درآمد زا در داخل یا خارج از کشور را پرداخت خواهد نمود. اشخاص حقیقی یا حقوقی غیر مقیم یا غیر ساکن در ونزوئلا مشمول مالیات مقرر در این قانون خواهند بود مشروط بر اینکه منبع یا علت درآمد زا در داخل کشور حتی در زمان عدم برخورداری از یک مقر دائمی یا پایگاه ثابت در ونزوئلا باشد. اشخاص حقیقی یا حقوقی مقیم یا ساکن خارج از کشور و برخوردار از مقر دائم یا پایگاه ثابت در کشور، منحصراً بابت درآمد حاصل از یک منبع داخلی یا خارجی قابل انتساب به مقر دائم یا پایگاه ثابت مذبور مشمول پرداخت مالیات خواهند گردید.

ماده 2. هر شخص حقیقی یا حقوقی، مقیم یا ساکن ونزوئلا، و همچنین اشخاص حقیقی یا حقوقی مقیم یا ساکن خارج از کشور که از مقر دائم یا پایگاه ثابت در کشور برخوردارند، می‌توانند بابت مالیات مورد نظر برای پرداخت بر پایه این قانون، از مالیات بر درآمدی که در خارج از کشور بابت درآمدزایی از محل منابع فراسرزمینی مطابق ضوابط این قانون، کسر نمایند.

بر پایه کسر مالیاتی مندرج در این ماده، مالیات بر درآمد به مالیات بر کل درآمد یا عناصر درآمد از جمله مالیات بر عواید حاصل از واگذاری اموال منقول یا غیر منقول و مالیات بر دستمزد و حقوق و همچنین مالیات بر عواید سرمایه اطلاق می‌گردد. در صورت ایجاد شبهه، سازمان امور مالیاتی بایستی ماهیت مالیات قابل کسر یا اعتباری را تعیین نماید.

میزان مالیات قابل کسر یا اعتبار مالیاتی، حاصل از منابع خارجی مندرج در این ماده، نمی‌تواند از میزان ناشی از اعمال نرخ تعیین شده در عنوان سوم این قانون بر کل درآمد خالص برای سال مالی مورد نظر، به نسبت درآمد خالص حاصل از منبع خارجی نشان دهنده کل درآمد خالص، تجاوز نماید. در مورد درآمد های مشمول مالیات متناسب با شرایط مقرر در این قانون، میزان مالیات قابل کسر یا اعتبار مالیاتی نمی‌تواند بیشتر از مالیات بر درآمد مقرر در ونزوئلا برای چنین درآمد هایی باشد.

جهت تعیین میزان مالیات واقعی پرداختی در خارج از کشور و قابل کسر اعتباری بر پایه ضوابط مقرر در این ماده، بایستی نرخ تسعیر معتبر در زمان پرداخت مالیات در خارج از کشور اعمال گردد و مطابق با مقررات پیش بینی شده در قانون بانک مرکزی ونزوئلا محاسبه گردد.

ماده 3. مزایای معاهدات لازم الاجرای منعقده بین جمهوری ونزوئلا  و سایر کشورها در خصوص اجتناب از اخذ مالیات مضاعف، تنها زمانی قابل اجرا خواهند بود که مؤدی در هر زمانی ثابت نماید که مقیم آن کشور است و به مفاد معاهده مربوطه جامه عمل پوشانیده شود. جهت اثبات اقامت، گواهی‌های صادره از مراجع خارجی پس از ترجمه رسمی و اخذ تاییدات صحت موضوع را تصدیق خواهند نمود.

ماده 4- افزایش دارایی‌هایی‌ها پس از کسر از درآمد ناخالص، هزینه‌ها و کسورات مجاز مقرر در این قانون، بدون لطمه‌ به درآمد زایی خالص حاصل از منبع سرزمینی تعدیل تورم مقرر در این قانون، درآمدهای خالص می‌باشند. جهت تعیین میزان خالص درآمد از محل منبع خارجی، مقررات این قانون، عوامل تعیین درآمد، هزینه‌ها و کسورات حاصل از درآمد ناشی از منبع سرزمینی اعمال خواهند گردید. تعیین پایه مالیاتی برای محاسبه مالیات، حاصل جمع درآمد خالص از محل یک منبع سرزمینی و درآمد خالص از محل یک منبع فراسرزمینی خواهد بود. انتساب خسارات ناشی از یک منبع فراسرزمینی به درآمد یا زیان ناشی از یک منبع سرزمینی پذیرفته نخواهد شد.

ماده 5. درآمد های حاصل از واگذاری استفاده یا بهره مندی از اموال، منقول یا غیر منقول، از جمله اموال ناشی از حق امتیاز و سایر مشارکت ها و سودهای مشابه و همچنین اموال حاصله ناشی از کار تحت یک رابطه وابستگی یا انجام آزاد مشاغل غیر تجاری، واگذاری اموال غیر منقول و عواید اتفاقی، در زمان پرداخت، موجود یا در دسترس تلقی خواهند شد.  درآمدهای غیر مندرج در فهرست پیشین، از زمان انجام عملیات تولید، در دسترس تلقی می‌گردند، به جز واگذاری اعتبار و عملیات تخفیف که محصول آنها طی چندین سال قابل بازیابی باشد که در چنین مواردی، سود برای منتقل الیه به تناسب در دسترس تلقی خواهد شد. در کلیه موارد مندرج در این ماده، اعتبارات حساب به منزله پرداخت  تلقی خواهند گردید، مگر اینکه خلاف آن ثابت گردد.

بند واحد: درآمدهای حاصل از اعتبارات اعطایی بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و سایر مؤسسات اعتباری و مؤدیان مندرج در بندهای «ب»، «ج»، «د» و «ه» ماده (7) این قانون و اعتبارات ناشی از اجاره یا اجاره فرعی. اموال منقول بر اساس درآمد مکسوبه طی سال مالی، موجود تلقی خواهند شد.

 ماده 6.  کسب درآمد زمانی از فعالیت‌های اقتصادی انجام شده در ونزوئلا نشأت می‌گیرد که هر یک از علل منشأ آن در داخل قلمرو ملی رخ دهد و این علل به بهره‌برداری از خاک یا زیرزمین، شکل‌گیری، انتقال، تغییر یا واگذاری استفاده یا بهره مندی از اموال منقول یا غیر منقول مشهود یا نامشهود یا خدمات ارائه شده از سوی اشخاص مقیم، ساکن یا گذری در ونزوئلا و اموال حاصله از طریق مساعدت های فنی یا خدمات خدمات فناورانه مورد استفاده در کشور مرتبط باشند.

درآمدهای ذیل از جمله درآمدهای  ایجاد شده در ونزوئلا می‌باشند:

الف) حق امتیاز، حقوق استفاده از علائم تجاری و سایر مزایای مشابه ناشی از بهره برداری از مالکیت صنعتی یا معنوی در ونزوئلا.

ب) درآمد های حاصله از طریق یک مقر دائم یا پایگاه ثابت واقع در قلمرو ونزوئلا.

ج) دستمزدهای حاصله از ارائه خدمات، اعتبارات یا هر نوع کار یا سرمایه ایجاد شده، مورد بهره برداری یا استفاده در ونزوئلا.

د) درآمدهای حاصله از تولید و توزیع فیلم و محصولات مشابه سینمایی و تلویزیونی.

ه) درآمدهای حاصل از حمل کالا از خارج.

و) درآمدهای حاصل از شرکت های بیمه و بیمه اتکایی غیرمستقر و بدون استقرار دائم در کشور.

ز) درآمدهای حاصل از املاک واقع در ونزوئلا، یا حاصل از حقوق و عوارض مقرره بر املاک.

ح) عواید اوراق بهادار قابل نقل و انتقال صادره از سوی شرکت های تأسیس شده یا مستقر در ونزوئلا، یا از سوی شرکت های خارجی دارای مقر دائم در ونزوئلا، پول، کالا، حقوق یا سایر دارایی‌های منقول سرمایه گذاری شده یا واقع در ونزوئلا.

علاوه بر این عواید حاصل از مشتقات اوراق بهادار قابل نقل و انتقال مذکور، به استثنای  ADR، GDR، ADS و GDS،  به عنوان عواید دارای منشأ سرزمینی در نظر گرفته می‌شوند.

ط) عواید حاصل از انواع دارایی‌ها و اموال واقع در ونزوئلا.

همچنین فعالیتهای رسمی صورت گرفته در خارج از کشور از سوی مقامات قوای دولتی ملی، ایالتی یا شهرداری و همچنین فعالیت نمایندگان مؤسسات خودگردان یا شرکتهای دولتی برخوردار از وظایف و مظالعات محوله برای انجام در خارج از کشور، به عنوان فعالیت های انجام شده در داخل کشور تلقی می‌گردند.

ماده 7- موارد ذیل مشمول نظام مالیاتی مقرر در این قانون می‌باشند:

الف) اشخاص حقیقی؛

ب) شرکت های بی نام و شرکت های با مسئولیت محدود.

ج) شرکتها به نام جمعی، با مشارکت محدود، جوامع و همچنین هر گونه شرکت دیگر متشکل از اشخاض اعم از شرکت های غیر رسمی یا واقعی

د) دارندگان برخوردار از درآمدهای حاصل از فعالیت های هیدروکربوری و فعالیت‌های مرتبط نظیر پالایش و حمل‌ونقل، حق امتیاز این فعالیت ها و افراد برخوردار از درآمد حاصل از صادرات مواد معدنی، مواد هیدروکربوری یا مشتقات آنها.

ه ) انجمن‌ها، بنیادها، شرکت ها و سایر اشخاص حقوقی یا اقتصادی ذکر نشده در بندهای بالا.

و) مقرهای دائمی، مراکز یا پایگا ههای ثابت مستقر در قلمرو ملی.

بند اول:  بر پایه این قانون، ارثیه‌های تقسیم نشده به عنوان مالیات دهندگان به منزله اشخاص حقیقی در نظر گرفته خواهند شد و شرکت‌های با مسئولیت محدود، محدود به سهام و شرکت های مدنی و غیررسمی یا واقعی در قالب شرکت سهامی عام، شرکت با مسئولیت محدود یا شرکت سهامی‌به عنوان مؤدیان مشابه شرکت‌های سهامی عام تلقی خواهند شد.

بند دوم: در موارد قرارداد حساب های مشترک، شریک و شرکا تحت نظام مقرر در این ماده خواهند بود. لذا در راستای نیل به مقاصد مالیاتی، چنین مودیان مالیاتی بایستی در فعالیت‌های سالانه مربوطه، قسمت مرتبط به نتایج دوره‌ای عملیات حساب را محاسبه نمایند.

بند سوم: بر پایه این قانون، شخص مشمول پرداخت مالیات به فردی اطلاق می‌گردد که از طریق یک مقر دائم، عملیاتی را در ونزوئلا انجام می دهد، زمانی که مستقیماً یا از طریق وکیل، کارمند یا نماینده، مالک محل یا مکان ثابتی در قلمرو ونزوئلا جهت انجام کسب و کار یا هر مرکز فعالیت کلی یا جزئی باشد و یا زمانی که در ونزوئلا دارای دفتر مرکزی، شعبه، دفاتر، کارخانجات، کارگاه‌ها، تأسیسات، انبارها، فروشگاه‌ها یا سایر مقرها، پروژه‌های ساخت و ساز، نصب یا مونتاژ، زمانی که مدت زمان آن‌ها بیش از شش ماه باشد، آژانس ها یا نمایندگی‌هایی که مجاز به انجام قرارداد به نمایندگی یا از طرف مؤدی بوده، باشد و یا زمانی که در کشور فعالیتهای مربوط به معادن یا مواد هیدروکربوری، بهره برداری‌های کشاورزی، جنگلداری، دامداری یا هر محل دیگر استخراج منابع طبیعی را انجام دهد یا فعالیت هنری حرفه ای انجام دهند یا مکان‌های کار دیگری داشته باشند که در آنجا تمام یا بخشی از فعالیت خود، را از مستقیم یا از طریق کارکنان، وکلا، نمایندگان یا سایر پرسنل بکار گرفته شده برای چنین منظوری داشته باشد. نماینده ای که به طور مستقل عمل نماید از این تعریف مستثنی می‌گردد، مگر اینکه قدرت اختتام قرارداد از طرف موکل را داشته باشد. همچنین مقر دائمی‌به تأسیساتی مورد بهره برداری دائمی از سوی تاجر یا حرفه ای، مراکز مورد بهره برداری برای خرید کالا یا اخذ خدمات و املاک مورد بهره برداری تحت عنوان اجاره یا هر عنوان دیگری اطلاق می‌گردد.

همچنین پایگاه‌های ثابت متعلق به اشخاص حقیقی مقیم خارج از کشور در داخل کشور برای ارائه خدمات شخصی مستقل، دارای مقررات مشابه مقرهای دائم بوده و هر مکانی که در آن خدمات شخصی مستقل با ماهیت علمی، ادبی، هنری، آموزشی و تربیتی غیره و همچنین خدمات حرفه  ای مستقل ارائه گردد، به منزله پایگاه ثابت تلقی می‌گردد.

ماده 8 - اشخاص حقیقی و مؤدیان مرتبط مالیات درآمدهای خالص خویش را بر پایه نرخ و سایر انواع مالیات‌های مقرر در ماده 50 به استثنای درآمدهای حاصل از فعالیت‌های مندرج در ماده (12) این قانون خواهند پرداخت.

ماده 9- شرکت های سهامی‌بی نام و مؤدیان مرتبط دارای فعالیتی غیر از موارد مندرج در ماده 11 ، بابت تمام درآمدهای خالص حاصله، بر پایه نرخ مقرر در ماده 52 و انواع مالیات های مقرر در بندهای آن مالیات پرداخت خواهند نمود. نظام مندرج در این ماده در خصوص شرکت های خارجی تحت هر قالب و شکلی اعمال خواهد گردید. نهادهای حقوقی یا اقتصادی موضوع بند ه ماده 7 بابت تمامی درآمدهایشان بر پایه مقررات مندرج در ماده 52 این قانون، مالیات پرداخت خواهند نمود. موسسات و انجمن‌های غیرانتفاعی بر اساس ماده 50 این قانون مالیات پرداخت خواهند نمود.

ماده 10- شرکتها و اجتماعات موضوع ج) ماده (7) این قانون مشمول پرداخت مالیات بابت درآمدهای خالص خود نخواهند بود زیرا مالیات در رأس شرکاء یا اعضای اجتماع وصول خواهد گردید اما برای تعیین میزان کسب درآمد، مشمول نظام این قانون و نیز تعهدات کنترل و نظارت مقرره آن خواهند بود و متضامناً مسئول پرداخت مالیاتی خواهند بود که بنا بر سهام، پرداخت آن به شرکا یا اعضای اجتماع مربوط باشد. مجموع سهامی‌که شرکا یا اعضای باید اعلام کنند، برابر با میزان درآمدهای حاصله در سال مالی مربوطه این شرکت ها یا اجتماعات خواهد بود. کنسرسیوم ها نیز مشمول همین نظام خواهند بود. بر پایه این ماده، گروه‌های تجاری متشکل از اشخاص حقوقی دارای هدف انجام یک فعالیت اقتصادی معین به صورت مشترک به عنوان کنسرسیوم تلقی خواهند شد. اشخاص حقوقی عضو کنسرسیوم و اعضای اجتماعات مندرج در بند ج ماده (7) این قانون بایستی نماینده ای برای امور مالیاتی تعیین نمایند که این نماینده مسئولیت تعیین میزان درآمد یا زیان کنسرسیوم یا اجتماع، و اطلاع رسانی به اداره امور مالیاتی در خصوص چگونگی تقسیم سود و زیان، شناسایی هر یک از طرفین قرارداد با استفاده از شماره ثبت اطلاعات مالی مربوطه(R.I.F.) ، تعیین اقامتگاه مالیاتی هر یک از اعضای کنسرسیوم یا اجتماع و عمل به وظایف رسمی تعیین شده بر پایه مقررات و یا از سوی اداره امور مالیاتی بر عهده خواهد گرفت. تعیین یک فرد به عنوان نماینده بایستی به صورت کتبی به اداره امور مالیاتی محل انجام فعالیت کنسرسیوم یا اجتماع و اقامتگاه مالیاتی نماینده تعیین شده ابلاغ گردد. مقادیر حاصل از کل درآمد خالص حاصله شرکت‌ها و اجتماعات مندرج در این ماده، ناشی از حق‌الامتیاز معدن یا سهام مشارکتی مشابه، و نیز مقادیر حاصله از واگذاری این حق‌الامتیازها و سهام، مشمول مالیات مقرر در بند الف ماده (53) این قانون خواهند بود.

ماده 11- مؤدیان مالیاتی غیر از اشخاص حقیقی و موارد مشابه دارای فعالیت در حوزه بهره برداری از مواد هیدروکربوری و فعالیت های مربوطه نظیر پالایش و حمل و نقل و یا خرید یا اخذ مواد هیدروکربوری و مشتقات صادراتی، مشمول پرداخت مالیات مقرر در بند ب) ماده 53 این قانون برای کلیه درآمدهای حاصله، حتی درآمدهای ناشی از فعالیت های غیر از این صنایع خواهند بود.

شرکت های تأسیس یافته تحت موافقت نامه‌های انجمنی منعقده مطابق با قانون ارگانیک دال بر حفاظت از صنعت و تجارت مواد هیدروکربوری برای دولت یا از طریق آن قراردادهای مرتبط به منافع ملی مقرره در قانون اساسی برای اجرای پروژه‌های یکپارچه عمودی در حوزه‌های بهره برداری، پالایش، صنعتی سازی، امولسیون سازی، حمل و نقل و تجاری سازی نفت خام فوق سنگین، قیر طبیعی و همچنین شرکت های دارای فعالیت های یکپارچه و غیر یکپارچه، اکتشاف و بهره برداری از گاز غیرمرتبط، فرآوری یا پالایش، حمل و نقل، توزیع، ذخیره سازی، بازاریابی و صادرات گاز و اجزای آن، و شرکت های تأسیس یافته و دارای مقر در ونزوئلا و دارای فعالیت های یکپارچه تولید و امولسیون سازی قیر طبیعی ، مشمول پرداخت مالیات تحت نظام تعرفه ای عادی مقرر در این قانون برای شرکت های سهامی‌بی نام و مؤدیان مشابه، از نظام مقرر در این ماده مستثنی خواهند بود.

ماده 12 - اشخاص حقیقی و مؤدیان مرتبط بابت حق الامتیاز و سایر سهام مشابه حاصل از بهره برداری از معادن و درآمدهای حاصل از واگذاری حق الامتیاز و سهام، مشمول پرداخت مالیات موضوع بند الف ماده 53 خواهند بود. مودیان مالیاتی غیر از اشخاص حقیقی و  مشابه آنان که به بهره برداری از معادن، مواد هیدروکربوری و فعالیت های مربوطه نمی‌پردازند، نیز بابت درآمدهای مندرج در ماده حاضر، مشمول پرداخت مالیات مقرر در بند الف ماده 53 خواهند شد.

ماده 13. شرکتهای ملی و یا متعلق به دولتها یا شهرداریها تحت هر شکل قانونی تأسیس، مشمول پرداخت مالیات ها و ضوابط مقرر در این قانون خواهند بود هر چند قوانین خاص مربوط به این شرکتها خلاف آن را مقرر بدارد.

ماده 14 – موارد ذیل از پرداخت مالیات معاف هستند:

1. 1. نهادهای دولتی ونزوئلا، بانک مرکزی ونزوئلا و بانک توسعه اقتصادی و اجتماعی ونزوئلا، و همچنین سایر مؤسسات خودمختار مقرره از سوی قانون.
2. 2. کارگزاران و سایر مقامات دیپلماتیک خارجی مستقر در قبال حق الزحمه دریافتی از دولتشان.

کارگزاران کنسولی و سایر کارگزاران یا مقامات دولت های خارجی مقیم دارای مجوز دولت ملی در ونزوئلا در ازای حقوق دریافتی از دولت هایشان، مشروط بر اینکه تقابل معافیت با کشور مربوطه، به نفع کارگزاران و مقامات ونزوئلا اعمال گردد. و همچنین درآمد حاصله سازمان‌های بین المللی و مقامات آنها مطابق با مفاد موافقت نامه‌های بین المللی منعقده از سوی ونزوئلا.

3- مؤسسات خیریه و مددکاری اجتماعی مشروط بر اینکه درآمد مکسوبه ابزاری برای نیل به اهداف مذکور باشد و به هیچ وجه سود، منافع از هر ماهیت یا بخشی از دارایی شان را بین مؤسسان، شرکا یا اعضای خود تقسیم ننمایند و از طریق تقسیم سود یا دارایی خود، پرداختی انجام ندهند.

4 - کارگران یا افراد ذینفع آنان در قبال دریافت غرامت پرداختی به موجب قانون یا قراردادهای کار، بابت منافع و محصول تراست های تشکیل شده بر پایه قانون ارگانیک کار و بابت محصول صندوق های بازنشستگی و مستمری بگیران

5- بیمه شدگان و افراد ذینفع آنان در قبال غرامت دریافتی به موجب قراردادهای بیمه. غراماتی که بابت جبران خسارات در هزینه یا در کسورات لحاظ شده باشند، بایستی در درآمدهای ناخالص لحاظ گردند.

6- مستمری بگیران یا بازنشستگان در قبال مستمری‌های دریافتی بابت بازنشستگی، دریافت مستمری یا از کارافتادگی، حتی در صورت انتقال این مستمری‌ها به وراث بر پایه قوانین مربوطه.

7- واقفین و ورثه و موصی له در قبال هبه و ارثیه و میراث دریافتی.

8. 8. مشترکین صندوق های و تعاونی‌های پس انداز مشروط به اینکه با طرح کلی و واحد مقرر برای کلیه کارگران شرکتی که متعلق به همان رده حرفه ای شرکت مورد نظر منطبق باشند و در صندوق یا تعاونی پس انداز، صندوق ها یا طرح های بازنشستگی، مستمری بگیری و از کارافتادگی بابت حق بیمه‌های پرداختی از سوی شرکت ها یا دیگر واحدها به نفع کارگرانشان و همچنین برای ثمرات یا سود حاصل از این وجوه باقی بمانند.
9. 9. اشخاص حقیقی بابت کسب درآمد حاصل از سود ناشی از سپرده‌های مدت دار، اوراق بهادار، گواهی‌های پس انداز و سایر ابزارهای پس انداز مقرر در قانون بانکداری عمومی و سایر مؤسسات مالی یا در قوانین خاص، و همچنین عواید حاصل از سرمایه گذاری‌های صورت گرفته در صندوق های سرمایه گذاری مشترک یا صندوق های سرمایه گذاری عمومی.
10. 10. مؤسسات انحصاری اختصاص یافته به فعالیت های مذهبی، هنری، علمی، حفاظت، دفاع و بهبود محیط زیست، فعالیت‌های فن‌آورانه، فرهنگی، ورزشی و انجمن‌های حرفه‌ای یا صنفی، مشروط به اینکه از محل درآمدهای حاصله به‌عنوان ابرازی برای دستیابی به اهداف آن‌ها، به‌دنبال منفعت نباشند، و به هیچ وجه سود و منافع از هر نوع یا قسمتی از دارایی را بین مؤسسان، شرکا یا اعضای خود از هر ماهیتی توزیع ننمایند و تنها به انجام پرداخت های عادی و ضروری برای توسعه فعالیت هایشان بپردازند. به همین ترتیب و تحت همین شرایط، مؤسسات دانشگاهی و آموزشی بابت کسب درآمد در ازای ارائه خدمات بر پایه ضوابط عمومی تعیین شده از سوی قوه مجریه کشور اقدام می نمایند.
11. 11. مؤسسات پس انداز و تأمین اجتماعی، صندوق های پس انداز، بازنشستگی و مستمری بابت کسب درآمد حاصله از محل انجام فعالیت هایشان، انجمن‌های تعاونی زمانی که تحت شرایط عمومی تعیین شده از سوی قوه مجریه ملی فعالیت نمایند.
12. 12. شرکت‌های دولتی ملی فعال در حوزه بهره‌برداری از مواد هیدروکربوری و فعالیت‌های مرتبط، بابت کسب درآمد فوق العاده ناشی از ارزش تجاری به رسمیت شناخته از سوی شرکا و دارایی‌های مجسم یافته از طریق مطالعات، اطلاعات، دانش و دستورالعمل های فنی، فرمول ها، داده‌ها، آرشیوهای ضبط شده، فیلم ها، مشخصات و سایر کالاهای دارای ماهیت مشابه مرتبط با پروژه‌های موضوع مشارکت جهت نیل به اهداف توسعه ای به موجب موافقتنامه‌های مشارکتی شرکت‌های یاد شده مطابق با قانون ارگانیک صنعت و تجارت مواد هیدروکربوری یا از طریق قراردادهای مبتنی بر منافع ملی مندرج در قانون اساسی.
13. 13. کسب درآمد از اوراق قرضه بدهی عمومی ملی و هر نوع اوراق بهادار صادره جمهوری.

14 دانشجوبان برخوردار از بورسیه تحصیلی بابت مبالغ دریافتی جهت پوشش هزینه‌های تغذیه، تحصیل یا آموزش.

بند واحد: ذینفعان معافیت های مندرج در شماره‌های 3 و 10 این ماده بایستی نزد سازمان امور مالیاتی توجیه نمایند که شرایط برخورداری از معافیت بر پایه شیوه مقرر در آیین نامه را دارا هستند. سازمان امور مالیاتی در هر مورد نسبت به اعطای شرایط و ثبت معافیت مربوطه اقدام می نماید.

ماده 15 – به منظور تعیین درآمدزایی‌های معاف از مالیات بر درآمد، مقررات این قانون، عوامل تعیین کننده درآمد، هزینه‌ها و کسورات درآمدزایی‌های مشمول مالیات اعمال خواهند شد.

هزینه‌های و کسورات مشترک قابل اعمال برای افراد بدون درآمد که درآمد آنها مشمول مالیات یا معافیت است، به نسبت تقسیم می‌گردند.

ماده 16- درآمد ناخالص کلی مؤدیان موضوع ماده (7) این قانون مشتمل بر میزان فروش کالا و خدمات به طور کلی، اجاره و هر عایدی دیگر اعم از قاعده مند یا تصادفی از قبیل موارد ناشی از کار تحت یک رابطه وابستگی برای انجام آزادانه حرفه‌های غیر تجاری و عواید حاصل از حق الامتیاز یا سهام مشابه خواهند بود مگر در مواردی که قانون به نحو دیگری مقرر کرده باشد. جهت تعیین میزان درآمد ناخالص حاصل از یک منبع خارجی، بایستی میانگین نرخ ارز سال مالی کشور طبق روش اعمالی بانک مرکزی ونزوئلا اعمال گردد.

بند اول: صادرات هر نوع کالا اعم از کالاهای کاشته شده، استخراجی، تولیدی یا حاصله برای فروش نیز فروش محسوب می‌گردد، مگر اینکه طبق مقررات مقرر در آیین نامه، خلاف آن ثابت گردد.

بند دوم: درآمد های حاصله تحت عنوان هزینه نمایندگی از سوی مدیران، روسا، کارکنان یا هر کارمند دیگری که به دلیل ماهیت وظایفش از طرف شرکت هزینه ای انجام دهد،در تعیین درآمد ناخالص کل لحاظ نخواهند گردید. به شرطی که هزینه‌های مذکور به‌صورت جداگانه از طریق رسیدهای مربوطه تأیید گردند و به عنوان هزینه‌های عادی و ضروری برای فعالیت های شرکت پرداخت کننده قابل تأیید باشند.

بند سوم: در موارد فروش نسیه املاک، درآمد ناخالص مشتمل بر میزان وجه دریافتی در سال مالیاتی برای این مفاهیم خواهد بود.

بند چهارم: حقوق دریافتی بابت ارائه خدمات شخصی تحت رابطه وابستگی برای تعیین درآمد ناخالص کل موضوع این ماده لحاظ نخواهند گردید. به شرطی که هزینه‌های مذکور به‌صورت جداگانه از طریق رسیدهای مربوطه تأیید گردند و هزینه‌های عادی و ضروری باشند. همچنین درآمدهای مشمول مالیات های تناسبی نیز در درآمد ناخالص کل لحاظ نخواهند شد.

بند پنجم: جهت امور مالیاتی علاوه بر حقوق و تعهدات شرکت‌های ادغام‌شده، هرگونه سود یا تعهد مالیاتی مربوط به شرکت‌های ادغام شده در رأس شرکت ناشی از ادغام ادامه خواهد یافت.

ماده 17 - درآمدهای حاصل از فروش ملک محل سکونت اصلی، در درآمد های ناخالص اشخاص حقیقی مشروط به حدوث شرایط ذیل لحاظ نخواهد شد:

الف) مؤدی ملک مربوطه را به عنوان اقامتگاه اصلی خود در اداره دارایی حوزه قضایی خود بر پایه مدت و سایر الزامات ثبتی مندرج در مقررات، به ثبت رسانده باشد.

ب) مؤدی ظرف مدت زمان کمتر از دو سال از زمان فروش یا یک سال قبل از فروش، تمام یا قسمتی از درآمد حاصل از فروش را در ملک دیگری که جایگزین ملک فروخته شده به عنوان اقامتگاه اصلی می‌باشد، سرمایه گذاری کرده و اقدام به ثبت ملک جدید مطابق بند الف این ماده نموده باشد.

بند اول: در صورتی که مبلغ سرمایه گذاری جدید کمتر از مبلغ حاصل از فروش مسکن اصلی باشد، تنها مبلغی معادل مبلغ سرمایه گذاری در مسکن اصلی جدید، در درآمد های ناخالص منظور نخواهد شد. .

بند دوم: مؤدی برای برخورداری از این امتیاز، بایستی به اداره امور دارایی حوزه خود در خصوص فروش مسکن جهت جایگزینی مسکن اصلی جدید اطلاع رسانی نماید.

بند سوم: مؤدیانی که به دلایلی در زمان فروش، ملک را با رعایت مفاد بند الف این ماده به ثبت نرسانده اند، بایستی بنا به صلاحدید اداره امور مالیاتی ثابت نمایند که طی چهار سال گذشته، ملک فروخته شده به عنوان سکونتگاه اصلی مورد استفاده قرار گرفته است.

بند چهارم: مودیان بالای شصت سال سن که محل سکونت اصلی خود را به فروش می رسانند، از عمل به تعهد خرید مسکن جدید برای برخورداری از مزایای این ماده معاف می‌باشند.

زوجین فاقد تفکیک اموال بر پایه این مقررات به عنوان یک مؤدی واحد تلقی می‌گردند و از این رو برای برخورداری زوجین از منفعت توافق شده، برخورداری یکی از آن‌ها از شرط سنی مورد درخواست در این بند کفایت می نماید.

ماده 18- درآمد ناخالص شرکت‌های بیمه متشکل از مبلغ حق بیمه، غرامت‌ها و کارمزدهای دریافتی از بیمه‌گران بیمه‌های اتکایی و هزینه‌های اجاره، بهره و سایر عواید حاصل از دارایی‌های موضوع سرمایه گذاری و ذخیره می‌باشد.

ماده 19. در موارد ساخت و ساز طی مدت زمان بیش از یک سال، درآمد ناخالص به نسبت میزان ساخته شده طی یک سال مالی تعیین خواهد شد. رابطه بین هزینه قابل اعمال در سال مشمول مالیات و هزینه کل چنین پروژه‌هایی، نسبت میزان ساخته شده مشمول مالیات را تعیین می نماید. تعدیل های ناشی از تغییرات درآمد به طور کامل در تراز درآمدی سال های آتی، از زمان تعیین تعدیلات مذکور ، اعمال خواهند شد. کارهای ساختمانی که طی کمتر از یک سال آغاز و خاتمه یابند و مشتمل بر قسمتی از دو سال مشمول مالیات گردند، مودی می‌تواند نسبت به اظهار کلیه درآمدهای سال مالی خاتمه ساخت و ساز اقدام نماید و یا بر پایه مفاد مندرج در عنوان این ماده عمل نماید.

ماده 20.بر پایه این قانون هرگاه بدهکار مبلغی بیشتر از دریافتی را مسترد نماید، مابه التفاوت آن دو به عنوان سود سرمایه تلقی می‌گردد به جز در مواردی که مؤدی خلاف آن را ثابت نماید.

ماده 21- درآمد ناخالص حاصل از فروش کالاها و خدمات به طور کلی و هر فعالیت اقتصادی دیگر با کسر هزینه‌های محصولات فروخته شده و خدمات ارائه شده در کشور از درآمدهای ناخالص قابل محاسبه مندرج در فصل اول این عنوان تعیین خواهد شد. به جز در مواردی که ماهیت فعالیت ها، مستلزم اعمال روش های دیگر بر پایه مقررات همین قانون باشد. درآمد ناخالص منابع خارجی با کسر هزینه‌های قابل انتساب به درآمد مذکور از درآمد ناخالص منبع خارجی تعیین می‌گردد.

ماده 22. مؤدیان، اشخاص حقیقی که به موجب مقرر در بند اول ماده 17 تنها موظف به محاسبه بخشی از درآمد حاصل از فروش ملک محل سکونت اصلی، در درآمد ناخالص شان باشند، هزینه‌هایشان برای این مفاهیم به میزان قابل اعمال بر درآمد مطابق با مفاد بند مذکور را کاهش خواهند داد.

ماده 23 -بر پایه ماده 21 موارد ذیل به عنوان موارد انجام شده در کشور تلقی می‌گردند:

الف) هزینه خرید کالاهای اختصاص یافته برای فروش مجدد یا تبدیل در کشور و همچنین هزینه مواد و سایر کالاها در نظر گرفته شده برای ایجاد درآمد.

ب) کارمزدهای معمول به شرطی که مبالغ ثابت نبوده بلکه درصدهای عادی محاسبه شده بر قیمت کالا باشند که منحصراً برای رویه‌های مربوط به خرید کالا دریافت گردند.

ج) هزینه‌های حمل و نقل و بیمه کالاهای سرمایه گذاری شده در تولید درآمد.

بند اول: بهای کالا، بهای فاکتورهای صادره مستقیم از سوی فروشنده خواهد بود مشروط بر اینکه قیمت ها بالاتر از قیمت های عادی بازار نباشد. جهت پذیرش به عنوان تأیید هزینه، بایستی شماره ثبت اطلاعات مالی فروشنده در فاکتورها درج گردد به جز در مورد خریدهایی که توسط مؤدی در خارج از کشور صورت می‌گیرند که بایستی فاکتور مربوطه همراه آن باشد. اعلامیه‌های بدهکاری یا صورتحساب های بدهی شرکت‌های وابسته، زمانی که توسط اسناد اصلی فروشنده پشتیبانی نمی‌شوند، به منزله اثبات کننده هزینه‌ها نمی‌باشند.

بند دوم: در موارد واگذاری اموال غیرمنقول، مجموع اموالی که در دارایی مؤدی لحاظ می‌گردد، بعلاوه مبلغ اصلاحات صورت گرفته و همچنین حقوق ثبت بدون لطمه ای به مقررات وضع شده در مورد تعدیل برای اثرات تورم، به عنوان هزینه تلقی خواهند شد. این قاعده در موارد انحلال شرکت ها یا کاهش سرمایه اجتماعی در صورت واگذاری املاک اعمال خواهد گردید.

بند سوم: بهای زمین‌های شهری برابر با مجموع بهای املاک خریداری شده برای چنین منظور، بعلاوه کل هزینه‌های شهرنشینی خواهد بود. برای تعیین بهای قطعات فروخته شده طی سال مالی، هزینه تعیین شده به این ترتیب بر تعداد متر مربع مربوط به مساحت کل قطعات در نظر گرفته شده برای فروش تقسیم خواهد شد و ضریب در تعداد متر فروخته شده ضرب خواهد شد. اصلاحات ناشی از نوسانات هزینه‌های شهرنشینی به طور کامل در سال‌های آینده، از زمان تعیین اصلاحات مذبور اعمال خواهند شد

بند چهارم: در صورت فروش سهام مکسوبه تحت عنوان سود سهام صادره از سوی شرکتهای پرداخت کننده از محل سود نقدی و جمع آوری شده و نیز سود حاصل از ارزیابی مجدد دارایی‌ها، هیچ هزینه ای به این سهام تعلق نمی‌گیرد.

بند پنجم: در موارد احداث پروژه‌های مورد نظر برای اجرا طی بازه زمانی بیش از یک سال، هزینه قابل اعمال معادل قسمتی از پروژه احداثی از سوی پیمانکار در هر سال مالی خواهد بود.

در صورتی که مدت ساخت کمتر از یک سال باشد و در بازه زمانی بین دو سال مالی اجرا شود، هزینه‌ها و همچنین درآمدها می‌تواند به طور کامل طی سال مالی اتمام ساخت و ساز اعلام گردند.

بند شش: درآمد ناخالص شرکت های بیمه با کسر از درآمد های ناخالص ذیل تعیین می‌گردد:

الف) میزان غرامت پرداختی.

ب) مبالغ پرداخت شده برای بیمه نامه‌های منقضی شده، مستمری‌های مادام العمر و نجات مالی.

ج) مبلغ حق بیمه برگشتی طبق قراردادها بدون احتساب سود سهام اختصاص یافته به بیمه شده.

د) میزان حق بیمه پرداختی به بیمه گذاران اتکایی.

ه) میزان هزینه‌های سوانح

بند هفت: هزینه‌ها و کسورات مشترک مربوط به درآمد دارای منبع سرزمینی یا فراسرزمینی، به نسبت درآمد مربوطه توزیع می‌شوند.

ماده 24 - در مورد مودیان مالیاتی که به بهره برداری از معادن، مواد هیدروکربوری و فعالیت های مربوطه از قبیل پالایش و حمل و نقل اشتغال دارند، مبلغ معقولی در هزینه لحاظ می‌گردد تا استهلاک سرمایه گذاری‌های صورت گرفته یا سرمایه گذاری مورد نظر مطابق با مقررات این قانون تحقق یابد. هزینه امتیازات تنها زمانی قابل استهلاک خواهد بود که در حال تولید باشند.

ماده 25- نظام محاسبه استهلاک مذکور در ماده قبل، سیستم فرسودگی خواهد بود، اما در مورد شرکتهایی که دارای امتیاز بهره برداری نیستند، سرمایه گذاری‌های مقرر با کارمزد مناسب قابل استهلاک است. مقررات ممکن است از طریق جداول، مبانی برای تعیین نرخ های استهلاک قابل اجرا را مشخص خواهند نمود و به هیچ عنوان استهلاک دارایی‌هایی که در داخل کشور واقع نمی‌باشند، پذیرفته نخواهند شد.

ماده 26. موارد ذیل به عنوان موارد قابل سرمایه گذاری تلقی می‌گردند:

1. 1. هزینه امتیازات، متشکل از قیمت اخذ و هزینه‌های مربوطه. حقوق و سایر هزینه‌های غیرمستقیم که برای اخذ امتیاز انجام نشده است، قابل سرمایه گذاری نمی‌باشد.
2. 2. هزینه‌های مستقیم اکتشاف، احصای اطلاعات توپوگرافی و سایر موارد مشابه.
3. 3. سهم معقول از هزینه‌های غیرمستقیم صورت گرفته در عملیات وزه‌های مربوط به فعالیت های توسعه در مراحل مختلف صنعت
4. 4. هر توزیع دارایی که سرمایه گذاری دائمی تلقی گردد.

ماده 27. برای اخذ کل درآمد خالص، کسورات ذیل از درآمد ناخالص صورت می‌پذیرند که به جز در صورت موارد مغایر، بایستی منطبق بر هزینه‌های عادی و ضروری غیرقابل انتساب به هزینه و ایجاد شده در کشور با هدف درآمدزایی باشند:

1. 1. دستمزد، حقوق، حق الزحمه، حقوق بازنشستگی و مستمری، اضافه کار، یارانه، کارمزد و سایر پاداش های مشابه بابت خدمات ارائه شده به مؤدی و همچنین هزینه‌های خدمات حرفه ای غیرتجاری دریافتی در طول سال.
2. 2. سود سرمایه وام گرفته شده و سرمایه گذاری شده در تولید درآمد.

3- مالیات های پرداختی ناشی از فعالیتهای اقتصادی یا کالاهای درآمدزا به استثنای مالیاتهای مقرر در این قانون. در موارد مالیات بر مصرف و در مواردی که طبق قوانین مربوطه، مؤدی نتواند آن را به عنوان مالیات انتقال دهد و یا قابل بازپرداخت نباشد، به عنوان عنصری از هزینه کالا یا خدمات توسط مؤدی قابل انتساب خواهد بود.

4. 4. غرامات تعیین شده مربوط به کارگران طبق قانون یا کنترل کار بابت کار.

5- مبلغ معقولی برای رسیدگی به استهلاک دارایی‌های دائمی و استهلاک هزینه سایر عناصر سرمایه گذاری شده در تولید درآمد مشروط بر اینکه دارایی‌های مذبور در داخل کشور واقع شده باشند و این کس  در هزینه لحاظ نشده باشد. برای محاسبه استهلاک ممکن است کالاهای مرتبط با مدت زمان احتمالی یکسان گروه بندی گردند. مقررات ممکن است از طریق جداول، مبانی تعیین نرخ های استهلاک یا کاهش قابل اعمال را تعیین نمایند.

6. 6. زیان‌های ایجاد شده در دارایی‌های اختصاص داده شده به تولید درآمد و جبران نشده از سوی بیمه یا سایر غرامت ها یا زمانی که این زیان ها قابل انتساب به هزینه نباشد.
7. 7. هزینه‌های انتقال کارکنان جدید اعم از همسر و فرزندان خردسال از آخرین بندر حمل به ونزوئلا و هزینه‌های بازگشت، به جز در مواردی که شرکت مادر، شرکت نهایی یا مرتبط منتقل شده باشند.
8. زیان‌های ناشی از بدهی‌های غیرقابل وصول در صورتی که دارای شرایط ذیل باشند:

الف) بدهی‌ها ناشی از عملیات تجاری باشد.

ب ) مبلغ آن برای محاسبه درآمد ناخالص اعلامی لحاظ گردیده باشد به جز در موارد زیان‌های مرتبط به سرمایه‌های اعطایی از سوی موسسات اعتباری در قالب وام یا زیان‌های ناشی از وام های اعطایی شرکت ها به کارکنان.

ج) که در سال مالیاتی به دلیل ورشکستگی بدهکار و ضامنین آن و یا عدم توجیه مبلغ آن برای هزینه‌های وصول از پرداخت معاف گردند.

9. 9. استثنائاتی که قانون بر شرکت های بیمه و سرمایه سازی برای انجام اعمال می نماید.
10. 10. هزینه ساخت و سازهایی که مودیان بایستی بر پایه قانون ارگانیک کار یا مقررات بهداشتی انجام دهند.
11. 11. هزینه‌های اداری و حفاظتی پرداخت شده بابت اجاره بدون مبلمان، مشروط بر اینکه مؤدی اطلاعات مورد نیاز برای اهداف کنترل مالی را در اظهارنامه درآمد خود ارائه نماید.
12. 12. اجاره بها یا قسط های مربوط به اجاره کالاهای اختصاص یافته به تولید درآمد.
13. 13. هزینه‌های حمل و نقل که در سال مالیاتی به نفع مؤدی پرداخت کننده به منظور ایجاد درآمد، ایجاد یا پرداخت شده است.
14. 14. کمیسیون‌های اعطایی به واسطه‌ها در فروش یا واگذاری املاک.
15. 15. حقوق نمایش فیلم و نظایر آن برای سینما یا تلویزیون.

16 حق امتیازها و سایر مشارکت های مشابه و همچنین دستمزدها و حق الزحمه‌ها و پرداختهای مشابه برای مساعدت فنی یا خدمات فناورانه مورد استفاده در کشور.

17. مخارج تعمیرات معمولی کالاهای اختصاص یافته به تولید درآمد.

18.حق بیمه‌های پوشش دهنده مخاطرات دارایی‌ها و اشخاص غیر از مؤدی مالیاتی، به صورت جداگانه، کارکنان تولید درآمد و سایر خطرات کسب و کار بابت این دارایی‌ها یا به دلیل عمل یا فروگذاری افراد یاد شده نظیر آتش سوزی‌ها و خطرات مربوطه، حق بیمه مسئولیت مدنی، حق بیمه مرتبط با پرسنل به هنگام کار و بیمه‌های پوشش دهنده این پرسنل بر پایه قراردادهای کار دسته جمعی.

19. 19. هزینه‌های تبلیغاتی ایجاد یا پرداخت شده در سال مالیاتی به نفع مؤدی پرداخت کننده.
20. 20. پرداخت بابت تحقیق و توسعه در سال مالیاتی به نفع مؤدی پرداخت کننده.
21. 21. پرداخت های صورت گرفته از سوی شرکت ها به مدیران آنها، بازپرداخت هزینه‌های نمایندگی، مشروط بر اینکه این هزینه‌ها به صورت انفرادی از طریق رسیدهای مربوطه پشتیبانی گردیده و به نفع شرکت پرداخت کننده باشند.
22. 22. کلیه سایر هزینه‌های ایجاد شده یا پرداخت شده بر حسب مورد عادی و ضروری به منظور ایجاد درآمد در کشور.

بند اول: کسر حقوق یا حق الزحمه بابت خدمات شخصی ارائه شده از سوی مؤدی، همسر یا اولاد صغیر وی پذیرفته نمی‌شود. بدین منظور، اعضای اجتماعات، شرکای شرکت های با ثبت جمعی، اعضای شرکت های غیرسهامی مختلط و شرکت های با مسئولیت محدود، شرکای شرکت های مدنی و غیررسمی یا واقعی، به عنوان مالیات دهندگان تلقی می‌گردند. کسر حق الزحمه مقرره روسا یا مدیران شرکت ها یا اجتماعات مذکور در صورت برخورداری از سود یا زیان خالص شرکت مجاز نمی‌باشد.

بند دوم: مجموع قابل قبول به عنوان کسر حقوق و سایر دستمزدهای مشابه پرداختی به شرکا، مدیران شرکت های بی نام و مؤدیان مرتبط و همچنین همسر و اولاد صغیر آن‌ها به هیچ وجه نمی‌تواند از پانزده درصد درآمد ناخالص کل شرکت فراتر رود. در صورت فقدان درآمد ناخالص، موارد مربوط به سال قبل به عنوان مرجع در نظر گرفته می‌شوند و در غیر این صورت، موارد قابل اعمال شرکت های مشابه لحاظ می‌گردند.

بند سوم: سازمان امور مالیاتی می‌تواند کسورات حقوق و سایر دستمزدهای مشابه را کاهش دهد،  میزان آن در مقایسه با موارد قابل پرداخت از سوی شرکت های مشابه، می‌تواند به عنوان تقسیم سود فرض گردند. سازمان امور مالیاتی از همین اختیار در صورت نقض مقررات ماده 27 قانون ارگانیک کار نیز برخوردار می‌باشد به طوریکه در این صورت می‌تواند تقسیم بر پایه حقوق و سایر مفاهیم مربوط به مازاد بر درصد مقرر در آن برای حقوق و دستمزد پرسنل خارجی را رد نماید.

بند چهارم: هزینه‌های اداری برای املاک مورد اجاره نمی‌تواند از ده درصد درآمد ناخالص دریافتی ناشی از این اجاره‌ها فراتر رود.

بند پنجم: مالیات‌های مقرر در این قانون و سرمایه‌ های قابل سرمایه گذاری طبق ماده 27، قابل کسر نخواهند بود.

بند ششم: تنها هزینه‌های حمل کالای صادراتی به بندر خارجی مقصد، قابل کسر خواهند بود، زمانی که مؤدی درآمد ناخالص را محاسبه می نماید، قیمت حاکم در بندر خارجی مقصد به عنوان قیمت کالای صادراتی در نظر گرفته می‌شود.

بند هفتم: تنها هزینه‌های حمل کالای صادراتی به بندر خارجی مقصد، قابل کسر خواهند بود، زمانی که مؤدی درآمد ناخالص را محاسبه می نماید، قیمت حاکم در بندر خارجی مقصد به عنوان قیمت کالای صادراتی در نظر گرفته می‌شود.

بند هشتم: کسورات مقرر در بندهای1 و 14 این ماده برای هر ذی نفع و نیز کسورات مقرر در بندهای 2، 13، 15، 16 و 18 برای ذینفعان فاقد سکونت و اقامت در کشور، مطابق مقررات این قانون و مقررات نظارتی آن، مشمول مالیات تکلیفی می‌گردند.

بند نهم: تنها موارد مرتبط به استهلاک املاک سرمایه گذاری شده در تولید درآمد به عنوان دارایی دائمی و یا دارایی‌های مورد اجازه به کارکنان شرکت، قابل کسر خواهند بود.

بند دهم: مخارج استهلاک و هزینه‌ها در هواپیماهای کوچک، هواپیماها، بالگردها و سایر کشتی‌ها یا هواپیماهای مشابه، در صورتی که استفاده از این اموال هدف اصلی کسب و کار مالیات دهندگان نبوده و بدون لطمه ای به الزام عادی و ضروری بودن این هزینه‌ها و انجام آن در داخل کشور نباشد، صرفاً به عنوان کسر یا قابل انتساب به هزینه‌ها تا پنجاه درصد قابل قبول خواهد بود.

بند یازدهم: در مورد حق امتیاز و سایر مشارکت های مشابه پرداختی به ذینفعان مقیم یا دارای مقر دائم یا پایگاه ثابت در کشور، صرفاً هزینه‌های اداری پرداختی تا سقف پنج درصد درآمدهای دریافتی و مبلغ معقولی برای استهلاک هزینه اخذ آن کسر خواهند گردید.

بند دوازدهم: بخشودگی‌ها به خاطر عدم رعایت اهداف جمعی و مسئولیت اجتماعی مؤدی و کمک های مالی به نفع کشور، ایالات، شهرداری‌ها و مؤسسات خودگردان را می‌توان از درآمد ناخالص کسر نمود. بخشودگی‌ها بایستی در راستای دستیابی به اهداف خیریه، رفاهی، مذهبی، فرهنگی، آموزشی، هنری، علمی، حفاظتی، دفاعی و بهبود محیط زیست،  اهداف فناورانه، ورزشی یا بهبود وضعیت کارکنان مناطق شهری یا روستایی باشند و هزینه‌های مستقیم مالیات‌دهنده یا کمک‌های وی به نفع مؤسسات یا انجمن‌هایی غیرانتفاعی در بر گرفته و به تحقق اهداف ذکر شده تخصیص یابند. کسر مقرر در این بند تنها در مواردی تحقق می‌پذیرد که ذی نفع در داخل کشور اقامت داشته باشد.

بند سیزدهم: کسر بخشودگی‌ها و اهداهای مجاز در بند قبل، از درصدهای ذیل حاصل از محاسبه درآمد خالص پیش از کسر فراتر نخواهد رفت:

الف) ده درصد، در صورتی که درآمد خالص مؤدی از ده هزار واحد مالیاتی فراتر رود و هشت درصد برای قسمتی از درآمد خالص که بیش از ده هزار واحد مالیاتی باشد.

ب - یک درصد درآمد خالص در کلیه مواردی که مؤدی به انجام هر یک از فعالیتهای اقتصادی موضوع بند د ماده (7) این قانون اشتغال داشته باشد.

بند چهاردهم: کسر یا احتساب هزینه‌های کمک‌های فنی یا خدمات فن‌آورانه پرداختی به نفع شرکت‌های خارجی، هنگام ارائه این خدمات در زمان ایجاد،پذیرفته نخواهد شد، برای این منظور، مؤدی باید اسناد و مدارک و سایر توجیهات برای اثبات اقدامات انجام شده برای انعقاد قرارداد بکارگیری چنین خدماتی در کشور را به سازمان امور مالیاتی ارائه نماید.

بند پانزدهم: کسورات مندرج در بندهای دوازدهم و سیزدهم این ماده در مواردی که مؤدی در سال مالی بلافاصله قبل از انفاق یا هبه، متحمل زیان شده باشد پذیرفته نخواهند شد.

بند شانزدهم: جهت درآمدزایی خالص از منبع خارجی، هزینه‌های صورت گرفته در خارج تنها زمانی پذیرفته می‌شوند که برای فعالیت مالیات دهنده ای که بابت درآمد جهانی خود مالیات می‌پردازد، با در نظر گرفتن عواملی نظیر رابطه بین فروش، خدمات، هزینه‌ها یا درآمد های ناخالص و پرداخت مورد نظر دارای ماهیت یکسان یا مشابه، مالیات دهندگان دارای فعالیت یکسان یا در ونزوئلا، عادی و ضروری باشند. این هزینه‌ها با اسناد مربوطه صادره در خارج از کشور مطابق مقررات قانونی کشور مربوطه تأیید می‌گردند مشروط بر اینکه حداقل مشتمل بر شخصی سازی و نشانی ارائه دهنده خدمات یا فروشنده کالای مکسوبه حسب مورد، ماهیت یا موضوع عملیات و تاریخ و میزان آن باشد، مالیات دهنده بایستی ترجمه اسپانیایی این اسناد را ارائه نماید.

بند هفدهم: جهت تعیین میزان خالص درآمد زایی مقر دائم یا پایگاه ثابت، کسر هزینه‌های صورت گرفته به منظور مقاصد معاملاتی مقر دائم یا پایگاه ثابت و اثبات آن به نحو مقتضی در داخل یا خارج از کشور، مجاز خواهد بود. با این حال، پرداخت‌های مقر دائم به دفتر مرکزی شرکت یا هر یک از شعب دیگر، شرکت‌های وابسته، شرکت‌های تابعه، شرکت مادر یا شرکت‌های مرتبط به‌طور کلی از طریق حق‌امتیاز، هزینه‌ها، کمک‌های فنی یا پرداخت‌های مشابه در قبال حق استفاده از اختراعات یا سایر حقوق یا از طریق کمیسیون، برای خدمات ارائه شده یا تلاش های صورت گرفته به استثنای پرداخت های مرتبط به بازپرداخت هزینه‌های واقعی، قابل کسر نخواهند بود. در مورد بهره، مقررات فصل سوم عنوان هفتم این قانون اعمال می‌گردند.

بند هجدهم: مقررات این قانون، کنترل های لازم را برای اطمینان از توجیه مؤثر کسورات مجاز در این ماده و پاسخگویی به هزینه‌های صورت گرفته، مقرر خواهند نمود.

ماده 28. سهمیه استهلاک یا کاهش مربوط به دارایی‌های تجدید ارزیابی شده از سوی مؤدی، قابل کسر یا منظور به هزینه نخواهد بود به جز در مواردی که استهلاک یا کاهش مربوط به دارایی‌های ثابت تجدید ارزیابی شده بر پایه موارد مقرر در این قانون، بر جسب مورد باشند.

ماده 29. مودیان مقیم کشور  برخوردار از کشتی‌ها یا هواپیماهای اجاره ای اختصاص یافته به کابوتاژ یا حمل و نقل بین المللی کالاهای مشمول تردد تجاری، به صورت مستقیم یا از طرف اشخاص ثالث، بایستی تمامی هزینه‌های عادی و ضروری ناشی از هر سفر زا به مثابه هزینه‌های ایجاد شده در داخل کشور را محاسبه نمایند.

بند واحد: مبلغ پرداختی بابت تعمیرات عادی انجام شده در خارج از کشور و هزینه‌های صورت گرفته طی زمان تعمیر، در زمان وجود تأسیسات در داخل کشور به عنوان تأسیسات مناسب بنا به نظر سازمان امور مالیاتی، از درآمدها کسر نخواهند شد.

ماده 30. مؤدیانی که به بهره برداری از معادن، مواد هیدروکربوری و فعالیت های مربوطه اشتغال داشته و کشتی‌هایی را در مالکیت یا اجاره داشته و از آن برای کابوتاژ یا حمل و نقل بین المللی استفاده نمایند،  بایستی به صورت مستقیم یا از طریق اشخاص ثالث، تمامی هزینه‌های عادی و ضروری هر سفر را به مثابه هزینه‌های ایجاد شده در کشور محاسبه نمایند.

بند واحد: بر پایه این ماده، مقررات مندرج در بند واحد ماده 29 این قانون اعمال می‌گردند.

ماده 31- دستمزد، حقوق، حق الزحمه، مستمری، بازنشستگی، اضافه کار و سایر حق الزحمه‌های مشابه مکسوبه حاصل از ارائه خدمات شخصی به موجب رابطه کاری، به غیر از هزینه سفر، درآمد خالص تلقی می‌گردند. سود های حاصل وام و سایر اعتبارات اعطایی از سوی مؤسسات مالی تأسیس یافته در خارج از کشور و غیر مستقر در کشور و همچنین سهام مشمول مالیات با مالیات متناسب با  مفاد این قانون به عنوان درآمد خالص محسوب می‌گردند.

ماده 32- بدون لطمه به مفاد شماره‌های 3، 11 و 20 و بندهای دوازدهم و سیزدهم ماده 27، کسورات مجاز در این فصل بایستی منطبق با مخارج ایجاد شده طی سال مالی باشند، زمانی که منطبق با درآمدهای موجود طی زمان انجام عملیات باشند، طبق مفاد ماده 5 این قانون، در مورد درآمدهایی که در زمان پرداخت موجود در نظر گرفته می‌شود، کسورات مربوط باید منطبق با هزینه‌های واقعی پرداخت‌شده در سال مالیاتی باشند بدون اینکه موارد پیش بینی شده و قابل اعمال در بندهای 5 و 6 ماده 27 تقلیل یابند.

بند واحد: هزینه‌های ایجاد شده و پرداخت نشده و کسر شده از سوی مؤدی در صورت عدم پرداخت طی سال جاری و مشروط بر اینکه مربوط به کسورات مقرر در شماره‌های 1، 2، 7، 10، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19 و 21 ماده 27 این قانون باشد، بایستی به عنوان درآمدهای سال بعد اعلام گردند. مبالغ کسر شده طبق مفاد شماره 4 ماده 27 و پرداخت نشده طی سال بعد در صورتی که کارگر به دلیل انحلال رابطه کار ارائه خدمات به مؤدی را متوقف سازد، به عنوان درآمد های سال مالی مرتبط به توقف دوره سالانه مذکور تلقی خواهند شد.در موارد پیش بینی شده در این بند، کسر مربوطه بر سال مالی انجام پرداخت واقعی اعمال خواهد شد.

ماده 33 - زیان‌های ناشی از واگذاری سهام یا سهمیه مشارکت در سرمایه اجتماعی و در موارد انحلال یا کاهش سرمایه شرکت های بی نام و مودیان مرتبط تنها در صورت احراز شرایط ذیل قابل پذیرش خواهند بود:

الف) هزینه اکتساب سهام یا سهمیه سرمایه، در صورت عدم وجود قیمت ارزش گذاری، از قیمت درج شده در بورس یا مبلغ دارای رابطه معقول با ارزش اعلامی دفاتر مرتبط، بیشتر نباشد.

ب ) واگذارکننده سهام یا سهمیه سرمایه طی مدت متوالی حداقل دو سال از تاریخ واگذاری، مالک این دارایی‌ها بوده باشد.

ج) واگذار کننده به سازمان امور مالیاتی ثابت نماید که شرکت های دارای سهام یا سهمیه سرمایه، فعالیت اقتصادی با ظرفیت معقول طی آخرین دو دوره سالانه، بلافاصله پیش از سال زمان تحقق واگذاری عامل زیان،انجام داده اند.

ماده 34 - درآمد مؤدیان تولیدکننده فیلم در خارج از کشور و اقلام مشابه آن برای سینما یا تلویزیون متشکل از بیست و پنج درصد درآمد ناخالص آن‌ها خواهد بود. این درآمدها از طریق هزینه واگذاری حق نمایش و سایر درآمدهای حاصله مربوط به فعالیت های ذکر شده در کشور مشخص می‌گردند. همین نظام در مورد مالیات دهندگانی که از خارج از کشور فیلم های مشابه موارد مندرج در این ماده را برای کشور توزیع می نمایند، اعمال خواهد شد.

ماده 35. درآمد خالص خبرگزاری‌های بین المللی متشکل از پانزده درصد درآمد ناخالص آن‌ها خواهد بود. مبانی مندرج در عنوان این ماده برای تعیین کل درآمد خالص حاصل از پخش ویژه برنامه‌های تلویزیونی عمومی از ونزوئلا به خارج از کشور، صرف نظر از محل استقرار شرکت درآمد زا اعمال خواهند شد. بدین منظور کل مبالغ مکسوبه واگذار شوندگان برای پخش مستقیم نمایش یا واگذاری حقوق خود به اشخاص ثالث، به عنوان بخشی از درآمدهای ناخالص شرکت های عامل در کشور محسوب می‌گردند

ماده 36. درآمد خالص آژانس‌ها یا شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی،  برخوردار از ثبت و مقر در خارج از کشور و یا شرکت های مشابه تإسیس یافته و مستقر در ونزوئلا، ده درصد درآمد ناخالص اشان خواهد بود. این درآمدها به منزله نیمی از مبلغ کرایه حمل و نقل و بلیط بین ونزوئلا و خارج از کشور و بالعکس و مجموع مبلغ دریافتی  برای حمل و نقل و سایر عملیات مرتبط انجام شده در ونزوئلا خواهند بود.

ماده 37. درآمد خالص مؤدیانی که کالاهای محموله ای راا از خارج به کشور ارسال می دارند، بیست و پنج درصد درآمد ناخالص آن‌ها خواهد بود. این درآمدها متشکل از میزان فروش کالاهای مذکور در ونزوئلا خواهد بود.

ماده 38. درآمد شرکت‌های بیمه یا بیمه اتکایی غیرمستقر در کشور، در صورت عدم وجود معافیت مالیاتی برای شرکت‌های مشابه ونزوئلا، متشکل از30 درصد درآمد خالص آنها در کشور خواهد بود. این درآمدها معادل درآمد ناخالص آن‌ها منهای تقلیل، ببازپرداخت و ابطال حق بیمه‌های ایجاد شده در کشور خواهند بود.

ماده 39. درآمدهای خالص مالیات دهندگان فاقد اقامت و سکونت در ونزوئلا از فعالیت های حرفه ای غیرتجاری نود درصد درصد درآمد ناخالص آنها بدون لطمه به مفاد ماده 41 خواهد شد.

ماده 40. درآمد های خالص حاصل از حمل‌ونقل بین ونزوئلا و خارج از کشور و بالعکس، به‌ واسطه سفرهای خارج از فعالیت‌های موضوع ماده 29 و بندهای اول و دوم ماده 148 این قانون، معادل ده درصد نیمی از درآمد حاصله طی سال مالیاتی بابت کرایه و بلیت خواهد بود.

ماده 41 - درآمدهای خالص مودیان مالیاتی ارائه کننده کمک فنی یا خدمات فناورانه از خارج به افراد یا شرکت هایی که به عنوان عامل درآمد زایی مورد استفاده قرار گیرد یا به اشخاص ثالث واگذار گردد، صرف نظر از نحوه پرداخت یا نام آن، مشتمل بر مبالغی معادل سی درصد درآمد ناخالص حاصل از ارائه کمک های فنی، و پنجاه درصد درآمد ناخالص حاصل از ارائه خدمات فناوری خواهد بود.

ماده 42. بر پایه اهدف ماده قبل، کمک فنی به ارائه دستورالعمل ها، نوشته‌ها، فیلم های ضبط شده و سایر ابزارهای مشابه با ماهیت فنی، اختصاص داده شده جهت تدوین یک اثر یا محصول برای فروش یا ارائه یک خدمات خاص برای همان اهداف فروش اطلاق می‌گردد. تأمین مساعدت مرجع ممکن است  مشتمل بر انتقال دانش فنی، خدمات مهندسی، تحقیق و توسعه پروژه‌ها، مشاوره و تأمین رویه‌ها یا فرمول‌های تولید، داده‌ها، اطلاعات و مشخصات فنی، نمودارها، نقشه‌ها و دستورالعمل‌های فنی،تأمین عناصر اساسی و دقیق مهندسی به شرح ذیل باشد:

1. 1. خدمات مهندسی: اجرا و نظارت بر مونتاژ، نصب و راه اندازی ماشین آلات، تجهیزات و کارخانجات تولید. کالیبراسیون، بازرسی، تعمیر و نگهداری ماشین آلات و تجهیزات؛ و انجام آزمایشات و تست ها از جمله کنترل کیفیت.

2 تحقیق و توسعه پروژه‌ها: تدوین و اجرای برنامه‌های آزمایشی. تحقیقات و آزمایشات آزمایشگاهی؛ خدمات بهره برداری و برنامه ریزی یا برنامه نویسی فنی واحدهای تولیدی.

3. 3. مشاوره و راهنمایی: پردازش و انجام امور مرتبط به خریدهای خارجی، نمایندگی، مشاوره و دستورالعمل های ارائه شده از سوی تکنسین‌ها و تأمین خدمات فنی برای اداره و مدیریت شرکت ها در هر یک از فعالیت ها یا عملیات آن‌ها

ماده 43. بر پایه ماده 41، خدمات فناورانه عبارتند از امتیاز استفاده و بهره برداری از اختراعات، الگوها، نقشه‌ها و طرح های صنعتی، اصلاح و تکمیل، فرمول ها، اعتبار سنجی مجدد یا دستورالعمل ها و کلیه عناصر فنی موضوع حق ثبت اختراعات.

ماده 44. درآمدهای حاصل از فعالیت های تدریس و کلیه درآمدهای ناشی از خدمات غیر از خدمات لازم برای تدوین اثر یا محصول یا  ارائه خدمات خاص موضوع عنوان ماده 42 از مفاهیم موجود در مواد 42 و43 مستثنی خواهند گردید. همچنین سرمایه گذاری با دارایی‌های ثابت یا کالاهای دیگر اختصاص داده نشده به فروش و بازپرداخت کالاهای خریداری شده در خارج از کشور، از مفاهیم مندرج در مواد 42 و 43 مستثنی می‌گردند.

ماده 45. در موارد مرتبط به قراردادهای کمک فنی و خدمات فناوری ارائه شده از خارج از کشور، که در مورد هزینه‌های درآمد مربوط به هر مفهوم فرقی قائل نمی‌گردد، بیست و پنج درصد از کل درآمد مربوط بر مساعدت فنی و هفتاد و پنج درصد برای خدمات فناوری فرض خواهد گردید.

ماده 46. در صورت وجود یک درآمد کلی یا غیرقابل تفکیک از درآمد مربوط به حقوق یا حق الزحمه بابت ارائه کمک های فنی و خدمات فناوری، بخشی از آن به عنوان حاصل منبع خارج از کشور و بخشی از محل فعالیت های انجام شده در ونزوئلا، شصت درصد درآمد به خدمات خارجی و چهل درصد برای خدمات انجام شده در ونزوئلا در نظر گرفته خواهد شد. درآمد های قابل انتساب به ونزوئلا هزینه‌ها و کسورات مجاز بر پایه این قانون را خواهند پذیرفت.

ماده 47. درآمد حاصل از امتیاز استفاده و بهره برداری از نام کارخانجات، مراکز تجاری، خدمات ، نام های تجاری، نشان‌ها، سربرگ ها، نمادها ، شعارها و سایر نشان‌های مورد استفاده برای شناسایی محصولات، خدمات یا فعالیت های اقتصادی در نظر گرفته شده برای برجسته سازی خواص و ویژگی‌های محصولات، مستعد پذیرش هزینه‌ها و کسورات مجاز بر پایه قانون می‌باشد به جز در مواردی که به شکل حق امتیاز به ذینفعان غیر مقیم در کشور پرداخت گردد.

ماده 48 درآمدهای خالص حاصل از حق‌الامتیاز و سایر سهام مشابه حاصله از سوی ذینفعان غیر مقیم کشور، معادل نود درصد مبلغ حاصل از این مفاهیم خواهند بود.

بند واحد: بدون لطمه به مفاد ماده 41، حق امتیاز یا حق السهم مشابه مبلغی است که بابت استفاده یا بهره مندی از اختراعات، علائم تجاری، حق مولف، رویه‌ها یا حقوق اکتشاف یا بهره برداری از منابع طبیعی، در رابطه با یک واحد تولید، فروش، اکتشاف یا بهره‌برداری و یا هر نام دیگری در قرارداد پرداخت می‌گردد.

ماده 49 درآمدهای حاصل از دارایی‌های امانی سپرده گذاشته شده در قالب تراست، مشمول اعمال مالیات بر ذینفعان مربوطه خواهند گردید اما در صورتی که انبوه دارایی‌های امانی به عنوان نهاد ذینفع باشد، بر پایه این قانون،  سپرده گذار بدون لطمه به مسئولیت پرداخت مالیات بابت انبوه دارایی‌های امانی، مالک دارایی‌ها تلقی خواهد گردید.

ماده 50. درآمد کل خالص سالانه حاصل از سوی مودیان موضوع ماده (8) این قانون، مشمول مالیات خواهد بود به جز در موارد مقرر در قرارداد که بر اساس نرخ های ذیل بر حسب واحد مالیاتی محاسبه می‌گردند( مراجعه به جدول منتشره در روزنامه رسمی‌شماره 5390 فوق العاده، مورخ 22 اکتبر سال 1999).

بند واحد: در موارد درآمد حاصله از سوی اشخاص حقیقی غیر مقیم کشور، مالیات سی و چهار درصد خواهد بود.

ماده 51. بر پایه این قانون، شخص حقیقی غیر مقیم به شخصی اطلاق می‌گردد که اقامت او در کشور بیش از یکصد و هشتاد و سه روز در یک سال تقویمی‌به طول نینجامد و بر پایه مقررات قانون ارگانیک مالیات  به عنوان مقیم جمهوری بولیواری ونزوئلا تلقی نگردد.

بند واحد: اشخاص مذکور در عنوان این ماده در صورت اقامت مستمر یا ناپیوسته به میزان بیش از یکصد و هشتاد و سه روز در کشور در سال تقویمی‌بلافاصله قبل از سال تعیین مالیات، بر پایه همان قانون به عنوان اشخاص مقیم تلقی می‌گردند.

ماده 52. درآمد کل خالص سالانه حاصله مؤدیان موضوع ماده (9) این قانون، بر اساس نرخ ذیل بر حسب واحد مالیاتی مشمول مالیات می‌گردند، مگر اینکه خلاف آن مقرر شده باشد نرخ شماره 2. (رجوع شود به جدول روزنامه رسمی‌شماره 5,390 فوق العاده مورخ 22 اکتبر 1999).

بند اول: درآمدهای خالص حاصل از وام ها و سایر اعتبارات اعطایی  از سوی مؤسسات مالی تأسیس یافته در خارج از کشور و فاقد اقامت در ونزوئلا، تنها مشمول مالیات متناسب با 95/4% خواهند شد.

بر پایه مفاد این بند، مؤسسات مالی به مؤسساتی اطلاق می‌شوند که از سوی  مرجع دارای صلاحیت در باره تأسیس آن‌ها  به عنوان موسسات مالی تلقی گردند.

بند دوم: درآمدهای خالص سالانه مکسوبه از سوی شرکت‌های بیمه و بیمه اتکایی موضوع ماده (38) این قانون مشمول مالیات ده درصد خواهند گردید.

ماده 53 – درآمدهای خالص سالیانه مودیان موضوع مواد 11 و 12 این قانون بر پایه نرخ ذیل(نرخ شماره 3) به جز در موارد مغایر مشمول مالیت قرار خواهند گرفت:

الف) نرخ تناسبی شصت درصد برای درآمدهای مندرج در ماده 12.

ب) نرخ تناسبی پنجاه درصد برای درآمدهای مندرج در ماده 11.

به منظور تعیین مالیات های مندرج در عنوان این ماده، نوع مؤدی، فعالیت های آن و منشأ کسب درآمد مکسوبه در نظر گرفته می‌شود.

ماده 54- زوجین فاقد تفکیک اموال،  به عنوان یک مؤدی مجرد محسوب می  گردند به جز در مواردی که زن متاهل به طور جداگانه درآمدهای ذیل را اعلام نماید:

الف) دستمزد، حقوق، حق الزحمه، مستمری، هزینه‌های نمایندگی، حقوق بازنشستگی، اضافه کار و سایر حقوق و دستمزدها یا موارد مشابه به غیر از هزینه‌های سفر حاصل از ارائه خدمات شخصی تحت رابطه وابستگی.

ب) حق الزحمه حاصل از انجام آزادانه مشاغل غیرتجاری .

ماده 55. انتقال زیان‌های خالص عملیات جبران نشده حداکثر تا سه سال پس از سال  وقوع زیان، مجاز است.

این مقررات قواعد قابل اعمال در موارد زیان‌های طی سال مالی و سال های قبل را مقرر خواهند نمود.

بند واحد: زیان‌های ناشی از منبع خارجی تنها با کسب درآمد از منبع خارجی با همان شرایط مندرج در عنوان این ماده قابل جبران خواهند بود.

ماده 56- مؤدیان مالیاتی اشتغال یافته به بهره برداری از مواد هیدروکربوری و فعالیت های مربوطه نظیر پالایش و حمل و نقل معادل هشت درصد مبلغ سرمایه گذاری‌های جدید انجام شده در کشور تحت عنوان دارایی‌های ثابت برای تولید درآمد در دوره سالانه از تخفیف مالیاتی برخوردار خواهند گردید.

برای تعیین میزان سرمایه گذاری‌های مندرج موضوع این ماده، برداشت، استهلاک کاهش دارایی‌های ثابت جدید طی سال مالی از هزینه دارایی‌های ثابت جدید برای تولید درآمد کسر خواهند شد و دو درصدد از میانگین خالص دارایی‌های ثابت سال قبل. بر اساس ترازنامه در ابتدا و پایان سال محاسبه می‌گردد.

کاهش مالیات اضافی به میزان چهار درصد هزینه کل سرمایه گذاری‌های جدید انجام شده در موارد ذیل اعمال خواهد گردید:

الف) اکتشاف، حفاری و تأسیسات مربوط به تولید، حمل و نقل و ذخیره سازی تا بندر بارگیری یا پالایشگاه در کشور مشتمل بر

ب) بازیابی ثانویه مواد هیدروکربوری

ج) بهره برداری، حفاظت و ذخیره سازی گاز، از جمله گاز مایع

د) ارزش گذاری مواد هیدروکربوری و هزینه‌های تحقیق.

برای مقاصد ذکر شده، سرمایه گذاری‌های کسر شده طبق شماره 10 ماده 27 این قانون مستثنی خواهند بود.

بند واحد: تخفیف مالیاتی مقرر در این ماده نمی‌تواند فراتر از دو درصد درآمد خالص کل مؤدی فراتر رود. به علاوه، زمانی که مجموع تخفیف های پیش بینی شده در این ماده بیش از دو درصد درآمد خالص کل مودی باشد، مازاد ممکن است حداکثر تا سه سال پس از سال مالی مربوطه قابل انتقال باشد. به منظور محاسبه مازاد مورد استفاده طی یک سال مالی معین، هرگونه مازاد سالهای مالی قبل، پیش از تخفیف مالیات مربوط به سال مالی قابل اعمال خواهد بود. تخفیفات به موجب این ماده صرفاً مشمول مالیات های تعیین شده بر حسب مورد طبق مفاد الف و ب ماده ۵۳ خواهند بود.

ماده 57 - ده درصد از مبلغ سرمایه‌گذاری‌های جدید صورت گرفته طی پنج سال بعد از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این قانون به عنوان تخفیف مالیاتی به دارندگان درآمدهای ناشی از فعالیت‌های صنعتی و کشاورزی صنعتی، ساختمانی، برق، مخابرات، علم و فناوری، غیر از مواد هیدروکربوری و فعالیت ها مربوط تعلق می‌گیرد و به طور کلی به کلیه فعالیت هایی که تحت عنوان صنعتی که نشانگر سرمایه گذاری برای برآوردن الزامات فناوری پیشرفته در دارایی‌های ثابت جدید، به غیر از زمین، با هدف افزایش موثر ظرفیت تولید یا شرکت های جدید، به شرط عدم استفاده در شرکت های دیگر مشمول تخفیف مالیاتی قرار می‌گیرند.

دارندگان درآمدهای حاصل از ارائه خدمات گردشگری، برخوردار از ثبت مقتضی در سازمان ثبت گردشگری کشور از تخفیف مالیاتی معادل هفتاد و پنج درصد میزان سرمایه‌گذاری جدید برای ساخت هتل، اقامتگاه و مسافرخانه‌ها، توسعه، بهبود یا بازتجهیز ساختمان‌ها یا خدمات موجود، ارائه هرگونه خدمات گردشگری یا آموزش و توانمندسازی کارکنان برخوردار خواهند گردید. در مورد فعالیت‌های کشاورزی، دامداری، ماهیگیری یا پرورش ماهی، تخفیف مقرر در این ماده  معادل هشتاد درصد ارزش سرمایه‌گذاری‌های جدید صورت گرفته در دایره فعالیت واحد تولیدی مورد نظر خواهد بود که منفعت آن متقابل بوده به طوریکه واحد تولیدی و اجتماع موجود در این حوطه از منافع آن برخوردار می‌گردند.

به منظور تعیین مالیات سرمایه گذاری‌های اشتراکی، سرمایه گذاری‌ها بایستی پیش از تحقق واجد شرایط تلقی گردند و متعاقباً از سوی نهاد ذیصلاح قوه مجریه کشور تأیید گردند. این تخفیفات به فعالیت گردشگری برای سرمایه‌گذاری‌های جمعی در صورت انجام سرمایه گذاری از سوی صنایع کوچک و متوسط تعلق خواهند گرفت.

علاوه بر موارد پیش‌بینی شده در این ماده، برای میزان سرمایه گذاری در دارایی‌ها، برنامه‌ها و فعالیت های با هدف حفظ، دفاع و بهبود محیط زیست، احیای محیط زیست،  احیای مناطق موضوع اکتشاف و بهره برداری از مواد هیدروکربوری و گاز در مناطق تحت نفوذ واحد تولیدی، علاوه بر میزان مقرر، ده درصد دیگر به عنوان تخفیف مالیاتی تعلق می‌گیرد.

بند اول: تخفیفات مقرر در این ماده به مؤدیانی که به فعالیت های مندرج در بند واحد ماده (11) این قانون اشتغال داشته باشند، نیز تعلق می‌گیرد.

بند دوم: در صورتی که سرمایه گذاری به تحصیل، ساخت، تحصیل یا نصب دارایی ثابت تبدیل گردد، تخفیف های تعیین شده در این ماده تنها در سالهایی اعطا می  گردند که دارایی‌ها ثابت مکسوبه، ساخته شده یا نصب شده برای اهداف ذکر شده در این ماده، به طور موثر و مستقیم در تولید درآمد گنجانده شده  باشند. در سایر موارد مقرر در این ماده، تخفیف در سالی که در آن به طور موثر سرمایه گذاری انجام شده باشد، اعمال خواهد گردید.

بند سوم: برای تعیین میزان سرمایه‌گذاری‌های مندرج در این ماده، برداشت ها، استهلاک ها و کاهش های طی اعمال سالانه، از هزینه دارایی‌های ثابت جدید لحاظ شده در تولید درآمد کسر خواهند شد. برداشت از دارایی‌های ثابت که بنا به دلایل غیر تصادفی یا مترقبه  از سوی مؤدی در محدوده زمانی 4 سال پس از سال لحاظ یا ثبت،  پرداخت  مجدد مالیات مجدد در سال برداشت را در پی خواهد داشت که بر پایه هزینه خالص دارایی‌های برداشت شده  در سال لحاظ آن‌ها در تولید درآمد، محاسبه می‌گردند

بند چهارم: بر پایه این ماده، سرمایه گذاری‌های قابل کسر طبق شماره 10 ماده 27 این قانون لحاظ نمی‌گردند.

ماده 58. تخفیف های موضوع ماده قبل تا سه دوره سالانه ذیل زیر قابل انتقال می‌باشند:

ماده 59 - هرگاه به دلیل پیش پرداخت یا پرداخت علی الحساب ناشی از کسر در مبدا معلوم گردد که مؤدی با احتساب تسویه حاصل از اظهار درآمدها، بیش از مالیات ناشی از سال مالی مربوطه پرداخت کرده باشد، مستحق آن خواهد بود که در اظهارنامه‌های آتی درخواست نماید که مازاد مزبور در تسویه مالیات مربوط به سال مالی بعدی تا زمان تسویه مبلغ مازاد بدون لطمه به حق بازپرداخت کاهش یابد.

در فرم اظهار درآمد موضوع این قانون و اهداف اشاره شده، تمهیدات لازم جهت ارائه درخواست مربوطه از سوی مؤدی در اظهارنامه سالانه مقرر خواهد گردید.

ماده 60 - اشخاص حقیقی مقیم کشور از تسهیلات و مشوق های مالیاتی ذیل برخوردار خواهند شد:

1. مبالغ پرداختی به مؤسسات آموزشی کشور برای تحصیل مؤدی و اولاد کمتر از 25 سال وی، این محدودیت سنی برای موارد تحصیلی خاص اعمال نخواهد شد.
2. مبلغ پرداختی مؤدی به شرکتهای مقیم کشور بابت حق بیمه بستری، جراحی و زایمان.

3 مبلغ پرداختی بابت خدمات پزشکی، دندانپزشکی و بستری در داخل کشور به مؤدی و افراد تحت تکفل وی که موضوع ماده 62 می‌باشد.

4 مبلغ پرداختی بابت پرداخت قسط های سود وام های اخذ شده توسط مؤدی برای خرید مسکن اصلی یا مبلغ پرداختی برای اجاره منزل به عنوان اقامتگاه دائمی خانوار. تسهیل مالیاتی مجاز نمی‌تواند از هزار واحد مالیات در هر سال مالی بابت پرداخت اقساط بهره وام های اخذ شده از سوی مؤدی برای خرید محل سکونت اصل یا هشتصد واحد مالیاتی در هر سال مالیاتی برای پرداخت اجاره بهای سکونتگاه دائمی فراتر رود

بند یک: کسورات مقرر مالیاتی در این ماده در صورت کسر به ‌عنوان مخارج یا هزینه‌های صرف شده برای تعیین میزان درآمد خالص مؤدی، اعمال نخواهند شد.

بند دوم: کسورات مقرر در این ماده باید منطبق با پرداخت های انجام شده توسط مؤدی در سال مالی باشند.رسیدهای مربوطه پرداخت های مذکور باید به اظهارنامه سالانه درآمدها پیوست گردند.

کسورات مبالغ قابل بازپرداختی به مؤدی از سوی کارفرما، پیمانکار، شرکت بیمه یا نهادهای جایگزین اعمال نخواهند گردید در صورت همزمانی پرداخت هزینه خدمات مندرج در شماره‌های 1 و 2 این ماده از سوی مودیان متعدد، کسورات مربوط به این مفاهیم بین آنها تقسیم می‌گردند. در هر صورت برای پذیرش اعتبارات مالیاتی، شماره ثبت اطلاعات مالی ذینفع پرداخت بایستی در رسید مربوطه قید گردد.

بند سوم: به منظور برخورداری از کسورات و مشوق های مالیاتی، کلیه هزینه‌های مندرج صورت گرفته در شماره‌های این ماده در خارج از کشور توسط مقامات دیپلماتیک یا کنسولی ونزوئلا معتبر در خارج از کشور،  و همچنین کسورات صورت گرفته از سوی سایر مقامات دولتی ملی، ایالتی یا شهری و  نمایندگان مؤسسات رسمی مستقل و شرکت های دولتی در خارج از کشور هنگام اعمال وظایف ذاتی آن‌ها در مسئولیت های مربوطه، به عنوان کسورات صورت گرفته در ونزوئلا تلقی خواهند شد.

ماده 61. اشخاص حقیقی مقیم کشور می‌توانند نسبت به اعمال کسر واحدی معادل هفتصد و هفتاد و چهار واحد مالیاتی اقدام نمایند که در این صورت کسورات پیش بینی شده در ماده قبل قابل اعمال نخواهد بود.

ماده 62. اشخاص حقیقی مقیم کشور از تخفیف مالیاتی معادل ده درصد واحد مالیاتی سالانه برخوردار خواهند گردید. همچنین در صورت داشتن افراد تحت تکفل، از تخفیف های مالیاتی ذیل برخوردار خواهند شد:

1. 1. ده واحد مالیاتی برای زوج برخوردار از اموال مشترک
2. 2. ده واحد مالیاتی برای هر یک از اجداد مستقیم یا اولاد مقیم کشور، اولاد دارای سن قانونی از اعمال این تخفیف مالیاتی برخوردار نخواهند شد به جز در مواردی که از کار افتاده یا در حال تحصیل و کمتر از بیست و پنج سال سن داشته باشند.

بند اول: تخفیف اعطایی مندرج در شماره 1 این ماده، در صورت اعلام جداگانه زوجین، اعمال نخواهد شد. در این صورت، تنها یکی از آنها می‌تواند تقاضای اعمال تخفیف مالیات برای مسئولیت های خانوادگی را ارائه نماید.

بند دوم: در صورت وجود همزمان چند مؤدی برای حمایت از برخی از افراد مندرج در شماره 2 این ماده، تخفیف مالیاتی بین آن‌ها تقسیم خواهد شد.

بند سوم: مقامات مندرج در بند سوم ماده 60 ، از تخفیف مالیاتی مقرر در شماره 2 این ماده  حتی در صورت عدم اقامت اجداد یا اولادا در ونزوئلا، برخوردار خواهند شد.

ماده 63. تخفیف های مالیاتی مندرج در این عنوان صرفاً در مورد مؤدیان  ساکن یا مقیم کشور اعمال می‌گردند، مگر اینکه ترتیب دیگری مقرر شده باشد.

ماده 64 - سود حاصل از بازی یا شرط بندی مشمول مالیات سی و چهار درصدی خواهد گردید.

ماده 65. جوایز قرعه کشی‌ها و زمین‌های مسابقات اسبدوانی مشمول مالیات به میزان شانزده درصد خواهند شد.

ماده 66. پرداخت کنندگان سود موضوع این فصل، بایستی به همراه پرداخت آن، رسیدی جهت تأیید کل مبلغ سود و مالیات کسر شده را به مؤدی تحویل دهند. همچنین رسید کسر مربوطه را به مؤدی تحویل خواهند داد. عوامل مسئول پرداخت سودهای مذبور بایستی مبلغ کسر مالیات را در روز کاری بعد از روز دریافت مالیات به اداره پذیرش اعتبارات ملی اطلاع دهند.

ماده 67. بر پایه موارد مقرره در این فصل، مالیاتی متناسب با سود سهام حاصل از درآمد خالص پرداخت کننده که بیش از درآمد خالص مشمول مالیات می‌باشد، مقرر می‌گردد.

بر پایه موارد مندرج در این فصل، درآمد خالص، درآمدی است که طبق مفاد ماده (91) این قانون، به تصویب مجمع سهامداران و بر اساس صورتهای مالی تهیه شده برسد. .بانکها یا مؤسسات مالی یا بیمه ای تحت اعمال قوانین خاص حوزه مالی و بیمه ای نیز بایستی موارد فوق را به عنوان درآمد خالص در نظر بگیرد. همچنین درآمد مشمول نرخ ها و  تعرفه‌های تناسبی مقرر در این قانون به غیر از موارد اعمالی بر سود سهام مطابق با مفاد این فصل، درآمد خالص مشمول مالیات تلقی خواهد گردید.

بند واحد: سازمان امور مالیاتی ضوابط محاسبه مقرر در این فصل را اعمال خواهد نمود و در مواردی که شرکت، مجمعی برای تصویب ترازنامه و صورت سود و زیان تشکیل نداده باشد، بخش مشمول مالیات سود تقسیمی را تعیین خواهد  نمود.

ماده 68. درآمد دریافتی به عنوان پرداختی یا واریزی به حساب، به صورت نقدی یا غیرنقدی، حاصل از درآمد خالص فاقد معافیت مازاد مالیاتی که مشمول مالیات مقرر در این قانون نشده باشد، به عنوان درآمد خالص حاصل از سود سهامی تلقی خواهد گردید. همین قاعده در ارتباط با سهام منتشره از سوی شرکت پرداخت کننده به عنوان نتیجه افزایش سرمایه اعمال خواهد گردید.

بند واحد: سهمیه مربوط به هر سهم از سود شرکت های بی نام و سایر مودیان مالیاتی مشابه از جمله سود حاصل از سهام مشارکت در شرکت های با مسئولیت محدود، به عنوان سود سهام تلقی می‌گردد.

ماده 69. مازاد درآمد خالص مورد نظر برای تعیین سود مشمول مالیات،  مازاد حاصل از کسر سود خالص مشمول مالیات و درآمد  خالص مشمول مالیات و درآمد حاصل از سود سهام دریافتی از سایر شرکتها خواهد بود.

بند یک: سود سهام دریافتی شرکت‌های دارای ثبت و مقر در خارج از کشور یا شرکت های تأسیس یافته در خارج از کشور و  مستقر در ونزوئلا، از درآمد خالص مقرر در این ماده مستثنی خواهند بود. بر این اساس، سود سهام مذکور مشمول مالیات تناسبی به میزان سی و چهار درصد خواهد گردید که می‌توان مالیات پرداخت شده برای این منظور در خارج از قلمرو ونزوئلا را مطابق با مفاد ماده 2،  به این نتیجه نسبت داد.

بند دوم: درآمد منظور شده طبق ماده 1 به عنوان درآمد حاصل از منبع خارجی غیر از سود سهام مورد اشاره در بند قبل، جزء درآمد خالص مشمول مالیات تلقی خواهد گردید.

ماده 70. بر پایه نظام مالیاتی مقرر، سود سهام پرداختی یا واریز شده به حساب به ترتیب ذیل محاسبه و اعمال می‌گردد:

الف) نخست درآمد خالص مالیاتی مشمول مالیات در سال قبل از سال پرداخت، مشمول مالیات نخواهد شد.

ب) ثانیاً، به سود سهام دریافتی اشخاص ثالث از طرف پرداخت کننده در سال قبل از سال پرداخت که قبلاً مشمول مالیات بوده یا از خالص درآمد مشمول مالیات در راس شرکت منبع سود حاصل گردیده است.

ج) ثالثاً درآمد خالصی که بیش از درآمد خالص مالیاتی سال قبل از پرداخت باشد، طبق مقررات این فصل مشمول مالیات خواهد بود.

ماده 71 - بر پایه ترتیب تخصیص  مندرج در ماده قبل، پس از اتمام سود سال قبل از پرداخت، یا در صورت عدم وجود سود در آن سال، چنین فرض خواهد شد که سود تقسیم شده منطبق با سود  نردیک ترین سال بلافاصله قبل از سال پرداخت در نظر گرفته خواهند شد و میزان مالیات مورد پرداخت به همان ترتیب مندرج در ماده قبل تعیین خواهد شد و زمانی که سودی در مقابل آن سود سهام پرداخت شود و مطابق با یک سال مقرر بر پایه قانون اصلاحی باشد که در این صورت مشمول مالیات نخواهد بود.

ماده 72. شرکتهای تأسیس یافته در خارج از کشور و دارای مقر در ونزوئلا و یا شرکت های تأسیس یافته و دارای مقر در خارج از کشور و دارای مقر دائمی در ونزوئلا، موظفند در مقام مسئول، از طرف شرکا، سهامداران یا اعضا مالیاتی معادل. سی و چهار درصد درآمد خالص فاقد معافیت و بخشودگی بپردازند و این درآمد بیش از درآمد خالص مشمول مالیات سالانه باشد. این سود فرضی در مواردی اعمال نمی  گردد که شعبه بنا به موافقت سازمان امور مالیاتی ثابت نماید که مابه التفاوت درآمد خالص مشمول مالیات و درآمد خالص را در کشور به طور کامل مجدداً سرمایه گذاری نموده است. این سرمایه گذاری مجدد باید حداقل برای مدت پنج سال در کشور استمرار یابد. حسابرسان خارجی شعبه باید سالانه به همراه ارائه صورت درآمد، گواهی تأیید حفظ  سود مندرج این ماده در ونزوئلا را ارائه نماید. چنین درآمدی به عنوان سود سهام یا سهام دریافتی از سوی سهامدار، شریک یا عضو در تاریخ پایان سال مالی سالانه شرکت تلقی خواهد شد. مقررات رویه آتی مورد نظر برای اجرا را تعیین خواهند نمود. این قانون تنها برای موارد مقرر در این ماده، قابل اعمال است.

ماده 73. بر پایه نظام مقرر در این فصل، اعتبارات، سپرده‌ها و پیش پرداخت های شرکت ها به شرکا تا میزان سود و اندوخته طبق تراز مصوبه به عنوان مبنای توزیع سود سهام،  به عنوان سود سهام پرداخت شده تلقی خواهد شد به جز در مواردی که شرکت به عنوان مابه التفاوت بهره‌های محاسبه شده با نرخی بالاتر از سه واحد کمتر از نرخ بانکی ماهیانه تعیین شده از سوی بانک مرکزی ونزوئلا، دریافت کرده باشد و شریک بدهکار پیش از پایان سال مالی شرکت، مبلغ اعتبار، سپرده یا پیش پرداخت دریافتی را نقداً پرداخت کرده باشد. برای عمل به موارد مقرر در این ماده، ترتیب مقرر در ماده 70 این قانون اعمال خواهد شد، وام های اعطایی بر پایه طرح های انحصاری پس انداز موضوع بند 8 ماده 14 این قانون از اعمال این فرض مستثنی  می‌گردند.

ماده 74. مالیات تناسبی بر پایه سود سهام مقرره در این ماده، سی و چهار درصد بوده و در زمان پرداخت یا اعتبار گذاری در حساب، مشمول کسر کامل خواهد گردید.

بند اول: در مورد سود سهامی حاصل از سهام، صادره از سوی شرکت پرداخت کننده به اشخاص حقیقی یا حقوقی، مالیات تناسبی اعمالی بر سود سهام مطابق موراد مقرر در این فصل، مشمول یک درصد پیش پرداخت مالیات بر ارزش کل سود سهام  مقرره خواهد گردید که در مبلغ مالیات تناسبی مورد پرداخت در اظهارنامه بر پایه شرایط مندرج در این فصل منظور خواهد گردید. شرکت پرداخت کننده بایستی گواهی مربوطه دال بر انجام پیش پرداخت مندرج در بند قبل را برای ثبت مالکیت سهام در دفتر سهامداران شرکت مذکور مطالبه نماید.

بند دوم: حصول سود سهام شرکت های برخوردار از فعالیتهای موضوع ماده (11) این قانون، مشمول پرداخت مالیات با نرخ پنجاه درصد مشروط به کسر کل در مبدا خواهد بود.

بند سوم: حصول سود سهام شرکت‌های عامل دریافت درآمدهای خالص از فعالیت‌های مندرج در بند واحد ماده 12 قانون، مشمول پرداخت مالیات با نرخ شصت درصد مشروط به کسر کل در مبدا خواهد بود.

ماده 75 - در مواردی که سود سهام از شرکت هایی حاصل گردد که درآمد خالص شان با نرخ های مختلفی مشمول مالیات قرار گیرند، با احتساب میزان درآمد خالص مشمول مالیات بر پایه هر نرخ، تسهیم مربوطه صورت خواهد گرفت.

ماده 76 - مقررات این فصل در مورد مؤدیان مرتبط به شرکتهای  بی نام اعمال خواهند گردید.

ماده 77- درآمد های مکسوبه اشخاص حقیقی، حقوقی یا اجتماعات از واگذاری سهام که عرضه عمومی آن‌ها تحت مجوز کمیسیون ملی اوراق بهادار باشد، به موجب مفاد مقرر در قانون بازار سرمایه، به شرطی که فروش مذکور از طریق بورس اوراق بهادار مستقر در کشور  صورت گیرد، مشمول مالیات تناسبی به میزان یک درصد درآمد ناخالص عملیات خواهند گردید.

بند واحد: در صورت بروز زیان در واگذاری سهام مذکور، زیان وارده را نمی‌توان از سایر درآمدهای واگذارکننده کسر نمود.

ماده 78 - مالیات موضوع ماده قبل نزد بورسی که عملیات در آن انجام شود، کسر خواهد گردید و ظرف سه روز کاری پس از تسویه و کسر مالیات مربوطه،  به اداره پذیرش وجوه ملی اطلاع داده خواهد شد.

ماده 79 - درآمدهای ناخالص دریافتی بابت مفاهیم مندرج در این عنوان، درآمد خالص تلقی خواهند شد و برای تعیین درآمد خالص کل مشمول مالیات طبق سایر عناوین این قانون مستثنی خواهند بود.

ماده 80. اشخاص حقیقی مقیم کشور و ارثیه‌های برخوردار از درآمد کل سالانه خالص معادل بیش از هزار واحد مالیاتی یا درآمد ناخالص بیش از هزار و پانصد واحد مالیاتی، بایستی آنها را به سوگند نزد مقام رسمی، اداره یا مؤسسه مورد اشاره سازمان امور مالیاتی در شرایط و اشکال مقرر در آیین نامه اعلام نمایند. همین گزینه برای اشخاص حقیقی دارای اشتغال انحصاری در  فعالیت های کشاورزی، دامداری، ماهیگیری یا پرورش ماهی در سطح اولیه و برخوردار از درآمد ناخالص بیش از دو هزار و ششصد و بیست و پنج واحد مالیاتی نیز اعمال خواهد شد. شرکت بی نام و شرکت های مشابه، اجتماعات افراد و سایر نهادهای مندرج در بندهای ج) و ه) ماده 7 بایستی اظهارنامه سالانه درآمد یا زیان خود را به هر مقداری ارائه نمایند.

بند واحد: بنا بر مفاد مندرج در این ماده، فعالیت‌های کشاورزی، دامداری، ماهیگیری یا پرورش ماهی در سطح اولیه به فعالیت‌هایی اطلاق می‌ گردند که از بهره‌برداری مستقیم از خاک یا از پرورش و فعالیت‌های تکمیلی ناشی از تولید محصولات حاصله از سوی کشاورز یا پرورش دهنده در مزرعه، به استثنای تولید الکل و مشروبات الکلی و محصولات حاصل از فعالیت ماهیگیری، حاصل گردند.

ماده 81- زوجین برخوردار از اموال مشترک، بدون لطمه به اعمال استثنائات موضوع ماده (54) این قانون،  بایستی مشترکاً درآمدهای خودرا اعلام کنند، حتی اگر از درآمدهای اموالی برخوردار باشند که جداگانه اداره نمایند. زوجین برخوردار از اموال تفکیک شده بنا بر عهدنامه‌های زناشویی، حکم یا اظهارنامه قضایی، به طور جداگانه تمامی درآمدهایشان را اعلام خواهند نمود.

ماده 82. اشخاص حقیقی غیرمقیم در کشور بایستی اظهارنامه درآمدشان را با هر  میزان درآمد یا ضرور و زیان وارده ونزوئلا، بر پایه مقررات مقرر ارائه نمایند.

ماده 83- قوه مجریه کشور می‌تواند دستور دهد تا برخی از مودیان مالیاتی که در سال قبل از سال جاری، درآمد خالص بیش از هزار و پانصد واحد مالیاتی کسب نموده اند،  اقدام به ارائه اظهارنامه تخمینی درآمد  بر پایه سال مالی جاری، به منظور تعیین و پرداخت پیش پرداخت مالیات، مطابق ضوابط، شرایط، و اشکال مقرر در آیین نامه نمایند. همچنین می‌تواند موافقت نماید که پیش پرداخت مالیاتی موضوع این ماده بر اساس داده‌های اظهارنامه قطعی سال های گذشته تعیین گردیده و پرداخت ها بر پایه شکل، شرایط و  ضوابط تعیین شده توسط مقررات صورت پذیرند. در این مورد، ارائه اظهارنامه تخمینی ممکن است کنار گذاشته شود. همچنین هرگاه مؤدی در هر یک از دوازده ماه سال جاری مالیاتی، درآمد های فوق‌العاده‌ای را که به‌عنوان مبلغی قابل ملاحظه تلقی نماید، کسب کند، می‌تواند اظهارنامه تخمینی ویژه‌ای به غیر از اظهارنامه مورد اشاره در عنوان این ماده را ارائه نماید و به تمرین همزمان خود ارزیابی و پیش پرداخت مالیات های مربوطه به شکل و روش های تعیین شده  بر پایه مقررات بپردازد.

ماده 84 - مالیات مقرر در این قانون بدون لطمه به مفاد مواد 83 و 85  بر پایه درآمدهای خالص و موجود حاصله طی سال مالیاتی تسویه خواهد گردید.  با وجود موارد مقرر در عنوان این ماده, مقررات، موارد و قواعد مربوطه که بر پایه آن‌ها ممکن است مالیات به طور استثنایی بر پایه درآمدهای حاصله در دوره‌های کمتر از یک سال تسویه گردد، را مشخص خواهند نمود.

ماده 85- به موجب مصوبه وزارت دارایی می‌توان چنین دستور داد که مؤدیان نسبت به تعیین میزان درآمد، محاسبه مالیات های مرتبط و تسویه آن در ادارات پذیرش وجوه ملی اقدام نمایند. این مصوبه به دسته مالیات دهندگانی اشاره خواهد نمود که رویه خود ارزیابی و مهلت های تعیینی برای پرداخت مالیات های حاصل از اظهارنامه‌های تخمینی یا نهایی درآمد و مقررات مرتبط به رویه مورد اعمال را اعمال خواهند نمود.

ماده 86. پرداختهای مورد نظر برای انجام طبق مقررات ماده (87) و بندهای اول و دوم ماده (88) این قانون، بایستی به عنوان پیش پرداخت به حساب مالیات ناشی از اظهارنامه قطعی سالانه تلقی گردند.

ماده 87 - بدهکاران درآمدهای خالص یا درآمدهای ناخالص موضوع مواد 27 بند هشت، 31، 34، 35، 36، 37، 38، 39، 40، 41، 48، 64، 65 و 77 این قانون موظف به کسر مالیات در زمان پرداخت و یا واریز به حساب و پرداخت آن در اداره دریافت وجوه ملی بر پایه شرایط و اشکال مقرره این قانون و مقررات آن می‌باشند. بدهکاران درآمد های خالص یا درآمدهای ناخالص موضوع بند چهارم این ماده نیز به همین ترتیب مکلف به کسر و پرداخت مالیات بنا شیوه مذکور خواهند بود. برای چنین مقاصدی، مقررات قواعدی را برای نظامند نمودن موارد مرتبط به این موضوع را مقرر خواهند نمود. برای مقاصد کسر جزئی یا کلی مقرر در این قانون و مفاد مقرراتی آن، قوه مجریه می‌تواند نرخ‌ها یا درصدهایی را مطابق با موارد مقرر درعنوان سوم را تعیین نماید.

بند یک: حق الزحمه‌های حرفه ای مشمول کسر ، حق الزحمه‌های پرداختی یا واریز شده توسط اشخاص حقوقی، اجتماعات یا شرکت های معاف از مالیات مقرر در این قانون خواهند بود و حق الزحمه‌های حرفه ای غیرتجاری پرداختی یا واریزی به حساب اشخاص حقیقی غیر مقیم جمهوری بولیواری ونزوئلا یا اشخاص حقوقی غیرمقیم در این کشور از سوی هر پرداخت کننده ای نیز مشمول کسر مالیات قرار خواهند گرفت.

بند دوم: کسر مالیات در مورد اضافه بهای مسکن زمانی که تعهد کارفرما به پرداخت آن ناشی از مقررات قانون ارگانیک کار باشد، اعمال نخواهد گردید.

بند سوم: قوه مجریه می‌تواند از طریق فرمان اجرایی مقرر  نماید که مالیات بر هر گونه درآمد موجود، درآمدهای ناخالص به غیر از موارد مندرج در این ماده، در منبع کسر گردد.

بند چهارم: قوه مجریه می‌تواند طی فرمانی،  متخصصانی مستقل را به عنوان عوامل اعمال کسورات در کلینیک ها، بیمارستان‌ها و سایر مراکز بهداشتی، شرکت‌های حقوقی، دفاتر، ادارات، انجمن‌های حرفه‌ای و سایر مؤسسات حرفه‌ای مل فعالیت یا موضوع نظارت تعیین نماید. همچنین می‌تواند عامل کسورات را از بین اشخاص حقیقی یا حقوقی فعال به عنوان متولیان املاک اجاره ای یا  اجاره ای فرعی و همچنین از بین سایر اشخاص دخیل در اعمال یا عملیات انجام پرداخت های مستقیم یا غیرمستقیم تعیین نماید.

ماده 88- مؤدیان مالیاتی بایستی نسبت به تعیین درآمدهایشان، محاسبه مالیات های مربوط و پرداخت در ادارات دریافت وجوه کشور بر پایه شیوه و مهلت مقرر در مقررات اقدام نمایند.

بند اول: در مورد پیش پرداخت های مالیاتهای تعیین شده بر اساس اظهارنامه‌های تخمینی مندرج در فصل دوم، قوه مجریه می‌تواند برای تسویه آن‌ها با شرایط غیرقابل تمدید حداکثر یک سال منقسم به دوازده بخش  قابل اعمال طبق قوانین صادر شده برای  این منظور موافقت نماید.

بند دوم: قوه مجریه می‌تواند مقرر  نماید که در موارد پیش پرداخت مالیاتها، طبق اظهارنامه برآوردی، تنها هفتاد و پنج درصد مبلغ حاصل تسویه گردد.

ماده 89. در موارد واگذاری اموال غیرمنقول یا حقوق مرتبط به  آنها،  عنوان تعهد متقابل اعم از آورده این اموال یا حقوق به سرمایه شرکتها از هر نوع یا تحویل این شرکتها به شرکاء در صورت انحلال یا کاهش موجودی سرمایه یا تقسیم سود، پیش پرداخت مالیات از (0.5%) محاسبه شده بر پایه قیمت واگذاری اعم از نقدی یا اعتباری صورت خواهد گرفت. پیش پرداخت مذکور به میزان مالیات ناشی از اظهارنامه نهایی سال مربوطه منظور خواهد شد.

بند اول: عملیات دارای مبلغ کمتر از سه هزار واحد مالیاتی از تعهد مقرر در عنوان این ماده قانون مستثنی خواهند گردید،  واگذاری اقامتگاه اصلی طبق مقررات ماده 17 این قانون نیز از تعهد مذکور مستثنی می‌گردد. در این صورت، واگذارکنندگان باید قبل از اعطا، گواهی ثبت مسکن اصلی را به قاضی، سردفتر یا مجری ثبت مربوطه ارائه نمایند.

بند دوم: انتقال دهنده یا اعطا کننده باید اقدام به خود اظهاری  و پیش پرداخت مالیات مندرج در این ماده نماید و گواهی یا رسید پرداخت مربوطه را به عنوان پیش نیاز اعطا به قاضی، سردفتر اسناد رسمی یا ثبت تابعه یا تجاری ارائه نماید.

بند سوم: خود اظهاری موضوع بند قبل نیازی به انجام کنترل قبلی از سوی سازمان امور مالیاتی نخواهد داشت.

بند چهارم: قضات، سردفتران، عاملین ثبت یا دفاتر اسناد رسمی‌بایستی ثبت ویژه ای از واگذاری‌های موضوع این ماده داشته باشند و شماره، تاریخ و مبلغ فرم پرداختی را صریحاً در یادداشت ممهور به مهر سند اعطایی و همچین شماره ثبت  اطلاعات مالیاتی فروشنده و خریدار را به تأیید رسمی می رسانند. به همین ترتیب، مقامات گفته شده فهرست ماهانه این  واگذاری‌ها را به اداره دارایی محل اقامت مالیاتی واگذارکننده ارسال خواهند نمود.

بند پنجم: در موارد فروش اعتباری، پیش پرداخت مالیات به نسبت  مبلغ دریافتی واقعی، در حساب مالیات سال مربوطه منظور خواهد شد.

بند ششم: در صورتی عدم تحقق واگذاری، با تاییدیه قبلی از اداره ثبت مربوطه، بازپرداخت مربوطه انجام خواهد شد.

بند هفتم: درآمد های ناخالص دریافتی بابت مفاهیم مندرج در این ماده برای تعیین درآمد خالص کل مشمول مالیات بر پایه سایر عناوین این قانون منظور خواهند شد.

بند هشتم: قضات، دفاتر اسناد رسمی و سردفترانی که به تعهدات مندرج در این ماده عمل ننمایند، مسئولیت تضامنی پرداخت مالیاتی را خواهند داشت که به دلیل عدم پایبندی آن‌ها ، خزانه داری کل کشور از دریافت آن باز مانده باشد.

ماده 90 - سازمان امور مالیاتی می‌تواند به منظور کنترل مالی به موجب دستور اداری از مشمولان هر یک از معافیت های موضوع ماده (14) این قانون ارائه اظهارنامه سالانه درآمدهای برخوردار از معافیت به مقام یا اداره بر پایه شرایط و اشکال مقرره آن، را تقاضا نماید. در هر صورت سازمان امور مالیاتی بایستی به طور دوره ای پایبندی به شرایط تضمین حق معافیت های مقرر در ماده 14 فوق مورد بررسی قرار دهد.

ماده 91. مودیان مالیاتی موظفند به‌طور منظم و مطابق با اصول پذیرفته‌شده حسابداری در جمهوری بولیواری ونزوئلا، دفاتر و سوابقی مقرر این قانون، مقررات آن و سایر قوانین خاص را به عنوان ابزار یکپارچه کنترل و تأیید کلیه دارایی‌های فعال و غیرفعال، منقول و غیرمنقول، مشهود و نامشهود، مرتبط یا غیر مرتبط با درآمدهای اظهارشده، را به مقامات مالیاتی ذی‌صلاح ارائه نمایند و مقررات حسابداری صریح مقرر برای این منظور را اتخاذ نمایند. نگاشته‌ها یا ثبت های مندرج در دفاتر و سوابق مذکور بایستی از طریق گواهی‌های مربوطه پشتیبانی گردند و تنها از طریق تأیید راستی آزمایی، ارزش اثباتی آن‌ها پدیدار خواهد شد.

 

 

ماده 92. صادرکنندگان رسید فروش یا ارائه خدمات، صورت گرفته در داخل کشور،  باید با ذکر شماره ثبت اطلاعات مالیاتی خود از سازمان امور مالیاتی تبعیت کنند. برای تمام موارد پیش‌بینی شده در این قانون، این رسیدها تنها زمانی به عنوان مدرکی مبنی بر پرداخت وجه پذیرفته می‌شوند که شماره دفتر ثبت اطلاعات مالی صادرکننده بر روی آنها درج شده و طبق مقررات صورتحساب تعیین شده توسط سازمان امور مالیاتی صادر شده باشد.

ماده 93 - قضات، سردفتران بازرگانی یا دفاتر اسناد رسمی‌باید نسبت به  انحلال حساب های موضوع این ماده ثبت خاصی داشته باشند و از اطلاعاتی که سازمان امور مالیاتی تعیین می‌کند، در یادداشتی که بر روی سند انحلال مهر شده است، ثبت صریح بگذارند. همچنین کارکنان مذکور طی دستور اداری ماهانه رابطه این گونه انحلال را با ذکر صریح اطلاعات تعیین شده توسط سازمان امور مالیاتی به سازمان امور مالیاتی محل اقامت شرکت  حساب کننده ارسال خواهند کرد.

همچنین کارکنان مذکور موظفند اقامتگاه مالیاتی مؤدی، گشایش هر گونه ورشکستگی، وضعیت تأخیر یا مزایده و همچنین فروش سهام خارج از بورس را به سازمان امور مالیاتی اطلاع دهند.

ماده 94 ـ در مواقعی که سازمان امور مالیاتی طبق آیین نامه مالیاتی  موظف است با استفاده از شواهد و فرضیات نسبت به تعیین مالیات بر اساس مفروض به صورت رسمی اقدام کند، از جمله موارد زیر لحاظ می‌شود:

1. حجم تراکنش های انجام شده در سال یا سالهای مشمول مالیات
2. میزان سرمایه
3. اعتبارات، هزینه‌های مصرفی و سایر هزینه‌های مالی
4. افزایش سرمایه غیرقابل توجیه مالی.
5. عملکرد شرکت های مشابه
6. درآمد از سایر دوره‌ها
7. نحوه زندگی مؤدی در مورد اشخاص حقیقی

ماده 95- سازمان امور مالیاتی در هنگام احراز اعمال یا موقعیت‌های تشکیل دهنده وقایع مشمول مالیات مقرر در این قانون، طبق موارد تعیین شده در آیین نامه مالیاتی می‌تواند اساسنامه شرکت‌ها،  انعقاد قراردادها و به طور کلی اتخاذ اشکال و رویه‌های قانونی، حتی زمانی که رسماً مطابق با قانون باشد ولی با هدف فرار، طفره رفتن یا کاهش اثرات اعمال مالیات باشند، را نادیده بگیرد .در این صورت، مفروض خواهد بود که مقصود ضروری است، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.

تصمیماتی که سازمان مطابق با این ماده اتخاذ می‌کند، صرفاً پیامدهای مالیاتی خواهد داشت و به هیچ وجه تأثیری بر روابط حقوقی خصوصی اشخاص مورد نظر یا اشخاص ثالث غیر از دادستان کل کشور نخواهد داشت   . اقدامات ، اعمال یا معاملات حقوقی که بر اساس مفاد این ماده انجام می‌شود، مانع اعمال نرم مالیاتی فرار یا طفره  نخواهد بود و موجب امتیازات مالیاتی از طریق آنها نمی‌شود.

ماده 96. سازمان امور مالیاتی باید برنامه‌های پژوهشی دوره ای برای آن دسته از مالیات دهندگان، اشخاص حقیقی یا حقوقی که درآمدزایی خالص مشمول مالیات آنها در دو سال متوالی کمتر از ده درصد (10%) درآمد ناخالص آنها باشد را تهیه و اجرا نماید.

ماده 97. مودیان اشخاص حقیقی که نسبت به پرداخت حق الزحمه و مستمری ناشی از خدمات اشخاص در مشاغل غیرتجاری آزاد اقدام می‌کنند، مکلفند در مقابل پرداخت، فیش مربوطه را مطالبه و در اختیار سازمان امور مالیاتی قرار دهند. صورت درآمد نهایی سالانه مربوطه، اطلاعات مربوطه در مورد پرداخت های انجام شده در طول سال مالی را ارائه دهید.

ماده 98. مؤدیانی که به فعالیت بازرگانی، صنعتی، خدماتی مشغول هستند و دارندگان درآمدهای حاصل از فعالیت تخصصی آزاد باید در قابل مشاهده ترین محل مطب، میز، مطب یا درمانگاه خود، رسید شماره، تاریخ و مهر شده توسط اداره مربوطه را با ارائه صورت درآمد سال سال مالی جاری قرار دهند. شرکت های کشاورزی و دامداری  که در قالب شرکت فعالیت می‌کنند باید همین الزام را رعایت کنند.

تبصره واحد : مالیات دهندگانی که با دولت، ایالت ها، شهرداری‌ها، مؤسسات خودمختار و سایر نهادهای عمومی یا شرکت های دولتی قرارداد می‌بندند، باید اظهارنامه‌های مربوط به چهار (4) سال گذشته را ارائه کنند تا پرداخت های حاصل از قراردادهای مذکور ترتیب اثر داده شوند.

ماده 99- اداره امور مالیاتی ثبت اطلاعات مالیاتی شماره دار را نگهداری  خواهد کرد که اشخاص حقیقی یا حقوقی، نهادها یا گروه‌های فاقد شخصیت حقوقی که به دلیل دارایی یا فعالیت خود مشمول یا مسئول هستند باید در آن ثبت نام کنند. و همچنین عوامل کسر کنند.

 این آیین نامه  قوانینی را تعیین می‌کند که هر چیزی را که مربوط به افتتاح دفتر ثبت فوق است، اینکه چه کسانی باید در آن ثبت نام کنند، نحوه صدور یا انقضای گواهی یا گواهی ثبت، اشخاص، نهادها و مقاماتی که موظف به ثبت نام هستند، تعیین می‌کند. تقاضای ثبت آن نمایشگاه و در چه موارد و شرایطی و نیز سایر مقررات اشاره شده است ثبت لازم برای عملکرد، کارایی و عملکرد مناسب آن، به عنوان ابزاری برای نظارت بر رعایت تعهدات مالیات دهندگان، مدیران مالیاتی و عوامل کسر مالیات.

تبصره واحد : به موجب مصوبه وزارت دارایی می‌توان دستور داد که شماره اختصاص داده شده به ثبت در اداره ثبت موضوع این ماده برای امور کنترل مالیاتی در سایر مشارکت های ملی استفاده شود.

ماده 100- مؤدیان مالیاتی اشخاص حقیقی که محل سکونت یا اقامتگاه خود را تغییر می‌دهند و همچنین اشخاص حقوقی که دفتر، مرکز اصلی یا اقامتگاه خود را تغییر می‌دهند، مکلفند وضعیت جدید خود را حداکثر ظرف 20 روز پس از تغییر محل به اداره دارایی محل سکونت خود اعلام کنند.

ماده 101- مؤدیانی که به طور مستقیم، غیرمستقیم یا به واسطه شخص واسط در شعب، اشخاص حقوقی، اموال منقول یا غیرمنقول، سهام، حساب های بانکی یا سرمایه گذاری و هر گونه مشارکت در اشخاص حقوقی یا بدون شخصیت حقوقی، امانی سرمایه گذاری می‌کنند. ، سرمایه گذاری مشترک، صندوق های سرمایه گذاری و همچنین در هر چهره حقوقی دیگری مشابه، ایجاد یا تشکیل شده مطابق با قوانین خارجی، واقع در حوزه‌های قضایی با نرخ مالیات پایین. مفاد عنوان این ماده زمانی اعمال می‌شود که مؤدی بتواند در مورد لحظه توزیع یا توزیع بازده، سود یا سود حاصل از حوزه‌های قضایی با نرخ‌های مالیاتی پایین تصمیم بگیرد، یا به طور مستقیم، غیرمستقیم یا از طریق یک شخص واسطه بر اداره خود کنترل داشته باشد.

بند اول: برای اثرات این فصل فرض بر این است که مؤدی در اداره و نقش سرمایه گذاری در حوزه‌های قضایی با نرخ مالیات پایین، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود، تأثیر دارد.

بند دوم: سرمایه‌گذاری‌هایی که توسط  دولت ، ایالت‌ها و شهرداری‌ها مستقیماً یا از طریق نهادهای غیرمتمرکز آنها انجام می‌شود، از نظام مقرر در این فصل مستثنی است.

ماده 102- درآمد مشمول مالیات حاصل از فعالیت های تجاری در حوزه‌های قضایی کم مالیات در صورتی که بیش از پنجاه درصد (50%) از کل دارایی‌های این سرمایه گذاری‌ها شامل دارایی‌های ثابت غیرفعال باشد مشمول نظام مقرر در این فصل نخواهد بود. انجام چنین فعالیت هایی و در چنین حوزه‌های قضایی قرار دارند.

با این حال، زمانی که درآمد حاصل از واگذاری استفاده یا بهره مندی موقت اموال ، سود سهام، بهره، منافع و نقل و انتقال اموال اموال منقول و غیر منقول یا حق امتیاز، بیش از بیست درصد (20%) از کلیه درآمدهای حاصل از سرمایه گذاری مالیات دهندگان در چنین حوزه‌های قضایی، مفاد بند قبل اعمال نمی‌شود.

1. هنگامی‌که حساب ها یا سرمایه گذاری‌ها از هر نوع در مؤسسات مستقر در حوزه قضایی مذکور هستند؛
2. وقتی آدرس یا صندوق پستی در آن حوزه قضایی وجود دارد.
3. زمانی که شخص آدرس سکونت یا اقامت دائمی خود را در آن حوزه قضایی دارد.
4. هنگامی‌که در حوزه قضایی مذکور گنجانده شده است;
5. هنگامی‌که شما در آن حوزه قضایی حضور فیزیکی دارید.
6. هنگامی‌که هر نوع تجارت قانونی مطابق با قوانین این حوزه قضایی تنظیم و یا منعقد گردد.

ماده 104 - سرمایه‌گذاری مؤدی به حساب‌هایی اطلاق می‌شود که در مؤسسات مالی واقع در حوزه‌های قضایی با نرخ‌های پایین مالیاتی افتتاح می‌شود که در مالکیت یا منتفع همسر یا شخصی که با او در صیغه، یا اولاد او زندگی می‌کنند به صورت مستقیم ، وکیل وی و  یا زمانی که اینها به عنوان وکیل و یا مجاز به امضاء یا دستور حواله معرفی شوند.

ماده 105. فرض بر این است که نقل و انتقالاتی که مؤدی برای سپرده‌گذاری، سرمایه‌گذاری، پس‌انداز یا هر حساب مشابه دیگری که در مؤسسات مالی مستقر در حوزه‌های مالیاتی پایین افتتاح می‌شود، انجام یا به دستور مؤدی انجام می‌شود، در صورتی که خلاف آن ثابت شود، نقل و انتقالاتی است که به حساب‌های متعلق به همان مؤدی مربوط است. .

ماده 106 – در خصوص این بند،  درآمد حاصل از سرمایه گذاری‌های موضوع ماده 101 به نسبت مشارکت مستقیم یا غیرمستقیم مؤدی مشمول مالیات سالی است که در آن واقع شده است. قبلا ثبت نشده اند. این حکم حتی در صورتی اعمال می‌شود که درآمد، سود سهام یا سود تقسیم نشده باشد. مگر اینکه خلاف آن ثابت شود، مبالغ دریافتی از یک سرمایه گذاری واقع در حوزه قضایی کم مالیات، درآمد ناخالص یا سود سهام حاصل از سرمایه گذاری مذکور در نظر گرفته می‌شود. درآمد مشمول مالیات موضوع این ماده در هر سال مالی تعیین می‌شود.

ماده 107. مؤدیان مالیاتی می‌توانند برای تعیین ثروت یا زیان مالیاتی سرمایه‌گذاری‌های موضوع این فصل، به تناسب مشارکت مستقیم یا غیرمستقیم خود در آن، هزینه‌ها و کسورات مربوطه را به شرطی که در اختیار سرمایه‌گذاری قرار دهند، اختصاص دهند. حسابداری سازمان امور مالیاتی و ارائه اظهارنامه اطلاعاتی موضوع ماده 108 در مدت مربوط

 بند واحد : از نظر این ماده، تلقی می‌شود که مؤدی حسابداری سرمایه‌گذاری‌های خود در حوزه‌های قضایی با نرخ‌های پایین مالیاتی را که بنا به درخواست در اختیار سازمان امور مالیاتی قرار می‌دهد، در اختیار سازمان امور مالیاتی قرار دهد.

ماده 108 - مؤدیان مالیاتی از نظر ماده قبل باید همراه با صورت درآمد قطعی هر سال به اداره امور مالیاتی منطبق با اقامتگاه مالیاتی خود اظهارنامه اطلاع‌رسانی سرمایه‌گذاری‌هایی را که در طول سال انجام داده یا نگهداری کرده‌اند ارائه کنند. در حوزه‌های قضایی کم مالیات، صورت حساب همراه برای سپرده‌ها، سرمایه گذاری‌ها، پس انداز یا هر سند دیگری که سرمایه گذاری را پشتیبانی می‌کند. برای اهداف این ماده، هم سپرده‌ها و هم برداشت‌های مربوط به سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در حوزه‌های قضایی کم مالیات باید در اظهارنامه اطلاعاتی لحاظ شود. سازمان امور مالیاتی، از طریق مقررات عمومی، ممکن است اسناد یا اطلاعات اضافی دیگری را که مؤدیان مالیاتی باید ارائه کنند، درخواست کند.

ماده 109- مؤدی حساب درآمد ناخالص، سود سهام یا سود حاصل از سرمایه‌گذاری‌های خود در حوزه‌های قضایی با نرخ مالیات پایین را در هر سال مالی برای امور مالیاتی نگه می‌دارد. این حساب به درآمد مشمول مالیات اظهار شده در هر سالی که مالیات بر آن پرداخت شده است اضافه می‌شود و با درآمد واقعی مؤدی از سرمایه گذاری‌های فوق الذکر از جمله میزان کسر مالیاتی که ممکن است برای توزیع انجام شده باشد کاهش می یابد. از درآمد مذکور زمانی که موجودی این حساب کمتر از میزان درآمد، سود سهام یا سود واقعی باشد، مؤدی مالیات مابه التفاوت را با اعمال نرخ مربوطه پرداخت خواهد کرد.

ماده 110- هرگاه مؤدی سهام یک سرمایه گذاری واقع در حوزه کم مالیاتی را واگذار کند، سود یا زیان آن به ترتیبی که در این قانون برای درآمدهای حاصل از خارج از کشور تعیین می‌شود، تعیین خواهد شد . در مورد درآمد حاصل از انحلال یا کاهش سرمایه اشخاص حقوقی، نهادها، تراست، سرمایه گذاری مشترک، صندوق های سرمایه گذاری یا هر شخصیت حقوقی مشابه دیگری که به موجب قوانین خارجی ایجاد یا تشکیل شده است، مؤدی باید درآمد مشمول مالیات خارجی را مطابق مقررات این قانون تعیین کند.

ماده ۱۱۱- مؤدیان موضوع این فصل می‌توانند اعتبار موضوع ماده (۲) این قانون را نسبت به مالیاتی که در حوزه‌های قضایی با نرخ‌های مالیاتی پایین پرداخت می‌شد و مشمول همان مقدار و کمیت می‌بودند، اعمال کنند..

ماده 112. مؤدیانی که با اشخاص وابسته وارد همکاری می‌شوند مکلفند برای اهداف مالیاتی درآمد خود را تعیین کنید هزینه‌ها و کسرها با در نظر گرفتن قیمت‌ها و مبالغ مابه‌ای که با یا بین طرف‌های مستقل در عملیات‌های مشابه استفاده می‌شد.

ماده 113- تعیین بهای تمام شده یا کسور کالاها، خدمات یا حقوق و مشمول مالیات درآمد حاصل از صادرات، در عملیاتی که بین اشخاص وابسته انجام می‌شود، با استفاده از روش پیش بینی شده در این فصل انجام می‌شود.

ماده 114 - هرگاه شروطی که بین اشخاص وابسته در روابط تجاری یا مالی آنها پذیرفته یا تحمیل می‌شود با شرایطی که طرفین مستقل به توافق می‌رسند متفاوت باشد، منافعی که در صورت نبودن این شرایط نصیب یکی از طرفین می‌شود. و در غیر این صورت واقعیتی به دلیل آنها اتفاق نیفتاده باشد مشمول مزایای این خواهد بود شرکت و مالیات بر این اساس.

 تفاوت ارزش بین سود کسب شده توسط اشخاص وابسته با سودی که اشخاص مستقل در عملیات مذکور در این ماده کسب می‌کردند به سال مالی انجام شده تعلق می‌گیرد. عملیات با اشخاص مرتبط.

ماده 115. هنگامی‌که طبق مقررات یک معاهده مالیاتی بین‌المللی که توسط جمهوری بولیواری ونزوئلا منعقد شده است، مقامات ذیصلاح کشوری که معاهده با آن منعقد شده است، قیمت‌ها یا مبالغ پرداختی یک مقیم در آن کشور را تعدیل می‌کنند. مالیات دهندگان آن کشور و مشروط بر اینکه تعدیل مذکور مجاز باشد با توجه به هنجارهای خود توافق و پذیرفته شده توسط اداره مالیات ونزوئلا، طرف مرتبط مقیم جمهوری بولیواری ونزوئلا ممکن است اظهارنامه جایگزینی ارائه دهد که در آن تعدیل مربوطه منعکس شده باشد.

ماده 116 - برای هر چیزی که در این قانون پیش بینی نشده است، دستورالعمل ها قابل اجرا خواهد بود. در مورد قیمت گذاری انتقالی برای شرکت های چند ملیتی و ادارات مالیاتی مصوب شورای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در سال 1995 یا آنهایی که جایگزین آنها می‌شوند تا حدی که با مفاد این قانون و معاهدات منعقد شده توسط جمهوری بولیواری ونزوئلا مطابقت داشته باشند.

ماده 117. برای اهداف این ماده، یک شخص مرتبط به عنوان شرکتی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم در مدیریت یا کنترل سرمایه شرکت دیگری شرکت می‌کند یا اینکه افراد مشابهی به طور مستقیم یا غیرمستقیم در مدیریت یا کنترل سرمایه هر دو شرکت مشارکت دارند.

ماده 118. مقررات مندرج در این فصل در مورد عملیاتی که از طریق یک واسطه انجام می‌شود، اعمال می‌شود، که واجد شرایط مربوط به یکی از طرفین مقیم جمهوری بولیواری ونزوئلا نیست، که از طریق آن طرف دوم با طرف دیگری در خارج از کشور که واجد شرایط مرتبط بودن است فعالیت می‌کند.

ماده 119. فرض بر این است که آنها بین اشخاص مرتبط، عملیات بین اشخاص حقیقی یا حقوقی مقیم یا مقیم جمهوری بولیواری ونزوئلا و اشخاص حقیقی، اشخاص حقوقی یا اشخاص مستقر یا مقیم در حوزه‌های قضایی با مالیات پایین انجام می‌شود، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.

ماده 120. معامله مربوط به معامله ای است که بین اشخاص وابسته انجام می‌شود. مطابق با مفاد بند دوم این فصل

ماده 121. معامله غیرمرتبط با توجه به مؤدیانی که در بند دوم این فصل ذکر نشده اند، معامله ای است که بین اشخاص مستقل انجام می‌شود.

ماده 122. معامله کنترل نشده در صورتی قابل مقایسه با معامله کنترل شده است که حداقل یکی از دو شرط زیر وجود داشته باشد.

 

1. هیچ یک از تفاوت‌ها، در صورت وجود، بین معاملات مقایسه شده یا بین شرکت‌هایی که آن معاملات مقایسه شده را انجام می‌دهند، بر قیمت یا حاشیه در بازار آزاد تأثیر اساسی نخواهد داشت.
2. ممکن است تنظیمات دقیق معقولی برای از بین بردن اثرات مادی چنین تفاوت هایی انجام شود.

ماده 123. برای تعیین تفاوت های مذکور در ماده قبل، عناصر مربوطه مورد نیاز بر حسب روش مورد استفاده، از جمله موارد زیر در نظر گرفته می‌شود:

1. 1. ویژگی‌های عملیات.
2. 2. کارکردها یا فعالیت‌ها، از جمله دارایی‌های مورد استفاده و ریسک‌های پذیرفته شده در عملیات، هر یک از طرف‌های درگیر در عملیات.
3. 3. شرایط قرارداد.
4. 4. شرایط اقتصادی، و
5. استراتژی‌های کسب و کار، از جمله راهبردهای مربوط به نفوذ، ماندگاری و گسترش بازار

ماده 124. باید بین خصوصیات کالا یا خدمات مقایسه شود تا میزان تشابه معاملات مرتبط و غیرمرتبط مشخص شود. در مورد انتقال کالاهای مادی، مشخصات فیزیکی کالا، کیفیت، در دسترس بودن و حجم عرضه و سایر موارد باید در نظر گرفته شود. در مورد ارائه خدمات، مقایسه باید بر اساس ویژگی‌های مربوط به ماهیت و مدت خدمات انجام شود. در مورد کالاهای نامشهود، مشخصات مربوط به شکل معامله (مجوز یا فروش)، نوع حق مالکیت (صنعتی یا معنوی)، مدت، میزان حمایت و مزایای قابل پیش بینی استفاده از مال. حقوق مالکیت باید در نظر گرفته شود.

ماده 125. مقایسه وظایف انجام شده توسط طرفین باید صورت گیرد که بر اساس تحلیل کارکردی که هدف آن تشخیص و مقایسه فعالیتهای مهم اقتصادی و مسئولیتهای طرفین مستقل و طرفین خواهد بود، انجام شود. مرتبط، توجه به ساختار و سازماندهی قطعات. وظایفی مانند: طراحی، ساخت، مونتاژ، تحقیق و توسعه، خدمات، خرید، توزیع، بازاریابی، تبلیغات، حمل و نقل، تامین مالی و مدیریت باید در نظر گرفته شود. به همین ترتیب، ارتباط اقتصادی این توابع از نظر فراوانی، ماهیت و ارزش آنها برای طرفین مربوطه در معامله مشخص خواهد شد. کارکردهای اصلی انجام شده توسط طرف مورد تجزیه و تحلیل باید شناسایی شوند، تا تنظیماتی برای حذف هرگونه تفاوت مادی در رابطه با وظایفی که توسط هر حزب مستقلی که قابل مقایسه در نظر گرفته می‌شود، حذف شود.

ماده 126. برای شناسایی و مقایسه وظایف انجام شده، دارایی‌های مورد استفاده باید با در نظر گرفتن طبقه دارایی‌های مورد استفاده و ماهیت، سن، ارزش بازار، وضعیت، درجه حمایت از حقوق مالکیت موجود و غیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد .

ماده 127. خطراتی که طرفین متحمل می‌شوند برای مقایسه وظایف انجام شده توسط آنها لحاظ خواهد شد. انواع ریسک هایی که باید در نظر گرفته شوند شامل ریسک های بازار مانند نوسانات قیمت نهاده‌ها و محصولات نهایی می‌شود. خطرات زیان ناشی از سرمایه گذاری و استفاده از حقوق مالکیت، ساختمان‌ها و تجهیزات؛ خطرات در موفقیت یا شکست تحقیق یا توسعه؛ ریسک‌های مالی مانند ریسک‌های ناشی از تغییر نرخ‌های بهره و نرخ تبدیل ارز؛ ریسک های اعتباری و سایر موارد.

ماده 128. تقسیم مسئولیت ها، خطرات و منافع بین طرفین با توجه به مفاد قراردادی که صریحاً و ضمناً تعریف شده است، رفتار طرفین در معامله و اصول اقتصادی که عموماً بر روابط بین مستقلین حاکم است، انجام خواهد شد.

ماده 129. برای تعیین میزان مقایسه بازارهایی که طرفین مستقل و اشخاص وابسته در آن فعالیت می‌کنند، موارد زیر از جمله موقعیت جغرافیایی، وسعت بازارها، میزان رقابت، از جمله شرایط اقتصادی محسوب می‌شود. در بازارها، موقعیت های رقابتی نسبت به خریداران و فروشندگان، موقعیت بنگاه‌ها در چرخه تولید یا توزیع، در دسترس بودن کالاها و خدمات جایگزین، سطوح نهاده و تقاضای بازار، قدرت خرید مصرف کننده، ماهیت و میزان مقررات دولتی بازار، هزینه‌های تولید، هزینه‌های حمل و نقل، سطح بازار (خرده فروشی یا عمده فروشی)، تاریخ و زمان معاملات و موارد دیگر.

ماده 130. جنبه‌های مربوط به ویژگی‌های استراتژی‌های کسب‌وکار عبارتند از: تنوع‌پذیری، ریسک‌گریزی، ارزیابی تأثیر تغییرات سیاسی و قوانین کار موجود یا برنامه‌ریزی‌شده، راهبردهای نفوذ یا گسترش در بازار و همچنین همه موارد. عواملی که در اجرای روزانه کسب و کار پشتیبانی می‌شوند.

ماده 131 ـ تعیین ارزشی که طرفین مستقل در عملیات تجاری کالا یا خدماتی که بین اشخاص وابسته انجام می‌شد، بر اساس معامله انجام می‌شود. مگر در مواردی که معاملات جداگانه با یکدیگر پیوند تنگاتنگی دارند یا ادامه یکدیگر هستند و نمی‌توان آن را معامله به معامله به اندازه کافی ارزش گذاری کرد. باید با هم با استفاده از روش مشابه ارزیابی شوند. در مواردی که چندین معامله به طور کلی منعقد شده است، باید آنها را جداگانه ارزیابی کرد و به این ترتیب، قیمت انتقال هر عنصر را به دست آورد تا بررسی شود که آیا قیمت معامله به عنوان یک کل خواهد بود یا خیر. که احزاب مستقل توافق کرده بودند.

ماده 132. برای تعیین قیمتی که بین طرفین مستقل استفاده می‌شد، در معاملات مشابه از قیمت‌ها یا حاشیه‌های منحصربه‌فرد استفاده می‌شود. با این حال، ممکن است از محدوده‌ها یا فواصل زمانی استفاده شود زمانی که تعیین قیمت مورد استفاده توسط طرف‌های مستقل به قیمت یا حاشیه دقیقی منجر نمی‌شود و فقط تقریبی به آن عملیات و شرایط قابل مقایسه ایجاد می‌کند، ناشی از اعمال روش یا روش‌ها است.

ماده 133. محدوده یا فاصله رقابت آزاد شامل قیمت ها یا حاشیه‌های قابل قبولی است تا در نظر بگیریم که قیمت یا حاشیه معامله مربوطه با اصل رقابت آزاد مطابقت دارد و در نتیجه اعمال یک روش قیمت گذاری انتقالی در معاملات مختلف قابل مقایسه است. استفاده از روش های مختلف قیمت گذاری انتقالی.

ماده 134. از داده‌های سال‌های قبل یا سال‌های بعد می‌توان برای تعیین قیمت انتقال استفاده کرد تا از جمله منشأ زیان‌های اعلام شده (در صورتی که جزء سایر زیان‌های ناشی از معاملات مشابه باشد یا ناشی از شرایط اقتصادی ملموس سال های گذشته)، چرخه حیات محصول، مشاغل مربوطه، چرخه عمر محصولات قابل مقایسه، شرایط اقتصادی قابل مقایسه، بندهای قراردادی و شرایط واقعی که بین طرفین عمل می‌کند.

ماده 135. تفاوت های موجود بین شرایطی که در آن معاملات بین اشخاص وابسته و معاملات انجام شده بین اشخاص مستقل مرتبط با مداخله دولت که بر قیمت ها یا حاشیه‌های نسبی تأثیر می‌گذارد، مانند: کنترل قیمت، کنترل قیمت ها، تجزیه و تحلیل می‌شود. نرخ‌های بهره، کنترل‌های مبادله‌ای، کنترل بر پرداخت‌های خدمات و هزینه‌های عمومی مدیریت و اجرایی، کنترل پرداخت‌های حق امتیاز، یارانه‌ها به بخش‌های خاص، تعهدات ضددامپینگ یا سیاست‌های نرخ ارز.

ماده 136. تعیین قیمت مورد توافق طرفین مستقل در عملیات قابل مقایسه ممکن است به یکی از روشهای پذیرفته شده بین المللی زیر انجام شود: روش قیمت قابل مقایسه کنترل نشده، روش قیمت فروش مجدد، روش هزینه افزوده، روش تقسیم سود و روش حاشیه خالص معاملاتی.

ماده 137. روش قیمت تعیین نشده قابل مقایسه عبارت است از مقایسه قیمتی که برای نقل و انتقال ملک یا خدمات در یک معامله مرتبط با قیمتی که برای انتقال ملک یا خدمات در معامله غیرمرتبط قابل مقایسه در نظر گرفته می‌شود، در شرایط مشابه.

ماده 138. روش قیمت فروش مجدد (قیمت فروش مجدد) بر اساس قیمتی است که کالایی که از شخص وابسته خریداری شده است به شخص مستقلی فروخته می‌شود. این قیمت فروش مجدد با حاشیه سود محاسبه شده بر روی قیمت فروش مجدد کاهش می یابد، که نشان دهنده مبلغی است که فروشنده به دنبال پوشش هزینه‌های فروش و سایر هزینه‌های عملیاتی خود و کسب سود مناسب با در نظر گرفتن عملکردهای انجام شده، دارایی‌های مورد استفاده و ریسک های پذیرفته شده.

ماده 139. روش بهای تمام شده اضافه (هزینه به اضافه پرداخت شده) بر اساس هزینه‌هایی است که عرضه کننده این کالاها، خدمات یا حقوق در یک معامله مرتبط برای اموال منتقل شده یا خدماتی که به شخص وابسته انجام می‌شود، متحمل می‌شود و به آن اضافه می‌شود. حاشیه سود، محاسبه شده در هزینه تعیین شده، با توجه به عملکردهای انجام شده و شرایط بازار.

ماده 140. روش تقسیم سود عبارت است از تخصیص سود عملیاتی به دست آمده توسط اشخاص وابسته به نسبتی که با اشخاص مستقل یا بین اشخاص مستقل تعلق می‌گرفت، طبق موارد زیر: به. سود عملیاتی جهانی با مجموع سود عملیاتی به دست آمده توسط هر یک از افراد مرتبط در عملیات تعیین خواهد شد. ب سود عملیاتی جهانی با در نظر گرفتن عناصری مانند دارایی‌ها، هزینه‌ها و مخارج هر یک از طرف‌های مرتبط با توجه به عملیات بین اشخاص مرتبط، به هر یک از طرف‌های مرتبط تعلق می‌گیرد. در صورت وجود سود باقیمانده که از طریق کاهش سود عملیاتی تخصیص یافته به طرف های مرتبط درگیر از سود عملیاتی جهانی حاصل می‌شود که قابل تخصیص به هیچ یک از طرفین نیست. این سود باقیمانده با در نظر گرفتن بین همان اشخاص مرتبط توزیع خواهد شد در میان سایر عناصر، دارایی‌های نامشهود قابل توجه مورد استفاده هر یک از آنها را به نسبتی که با یا بین طرف‌های مستقل در عملیات‌های مشابه توزیع شده است، در نظر بگیری

ماده 141. روش حاشیه خالص معاملاتی عبارت است از تعیین سود عملیاتی در معاملات بین اشخاص وابسته، بر اساس عوامل سودآوری که متغییرهایی مانند دارایی، فروش، هزینه‌ها، مخارج یا هزینه‌ها را در نظر می‌گیرد. جریان نقدی.

ماده 142. مؤدی باید برای تعیین قیمت یا مقدار اقساطی که با یا بین اشخاص مستقل در مورد استفاده می‌کرده است، روش قیمت قابل مقایسه بی‌کنترل را به عنوان اولین گزینه در نظر بگیرد. معاملات قابل مقایسه با عملیات انتقال کالا، خدمات یا حقوق انجام شده بین اشخاص مرتبط. سازمان امور مالیاتی ارزیابی خواهد کرد که آیا روش اعمال شده توسط مؤدی با توجه به ویژگی‌های معامله و فعالیت اقتصادی انجام شده مناسب ترین است یا خیر.

ماده 143. مؤدیان مالیات بر درآمد می‌توانند قبل از انجام عملیات نسبت به ارزش گذاری عملیات انجام شده با اشخاص وابسته پیشنهاد دهند. پیشنهاد باید به ارزیابی یک یا چند معامله که به صورت جداگانه در نظر گرفته می‌شود، با نشان دادن اینکه آنها با قیمت ها یا مبالغی انجام می‌شوند که توسط طرف های مستقل در عملیات مشابه استفاده می‌شد، اشاره شود. پیشنهادهای ذکر شده در عنوان این ماده همچنین ممکن است توسط اشخاص حقیقی یا حقوقی یا اشخاصی که در قلمرو ونزوئلا مقیم یا مقیم نیستند و قصد دارند از طریق یک مؤسسه دائمی یا نهادهایی که با آنها در ارتباط هستند فعالیت کنند، ارائه شود. پیشنهاد ارزش گذاری باید به امضای کلیه اشخاص ذیربط که قرار است عملیات مورد نظر را انجام دهند، برسد.

ماده 144. انصراف هر یک از طرفین مرتبط در خصوصی پیشنهاد ارزش گذاری، اتمام فرایند را تعیین خواهد کرد.

ماده 145. مؤدیانی که قصد تنظیم پیشنهاد ارزش گذاری برای عملیات انجام شده با اشخاص ذیربط را دارند باید مدارک زیر را به سازمان امور مالیاتی ارائه کنند:

1. شناسایی اشخاص یا موسساتی که قرار است عملیاتی را انجام دهند که پیشنهاد به آنها اشاره دارد با ذکر نام، نام تجاری یا نام تجاری، آدرس مالیاتی، شماره ثبت اطلاعات مالیاتی و کشور محل اقامت.
2. شرح مختصری از عملیاتی که پیشنهاد به آنها اشاره دارد.
3. شرح مختصری از محتوای پیشنهادی که در نظر گرفته شده است تدوین شود. سازمان امور مالیاتی سی (۳۰) روز کاری مهلت خواهد داشت تا مدارک مذکور در این ماده را بررسی و با در نظر گرفتن شرایط خاص پیشنهادی که مودیان درخواست می‌کنند، ارکان اساسی رویه را به اطلاع مؤدیان برساند.

 پس از سپری شدن سی (30) روز کاری، در صورتی که سازمان امور مالیاتی هنوز در مورد روش کار گزارشی ارائه نکرده باشد، مودیان می‌توانند پیشنهاد خود را ارائه کنند.

ماده 146- مؤدیان مالیاتی در پیشنهاد مربوط به ارزش گذاری عملیات انجام شده بین اشخاص ذیربط باید مدارک زیر را ارائه نمایند:

1. شرح، از نقطه نظر فنی، حقوقی، اقتصادی و مالی، عملیاتی که پیشنهاد به آن اشاره دارد، و همچنین شرح ریسک ها و وظایفی که هر یک از آنها به عهده گرفته اند.
2. شرح روش ارزش گذاری پیشنهادی، با برجسته کردن شرایط اقتصادی که برای اعمال آن باید به عنوان اساسی درک شود. فرضیه‌های بنیادی روش ارزش گذاری جزء شرایط اقتصادی مذکور در نظر گرفته می‌شود.
3. نشان دادن واحد پولی که عملیاتی که پیشنهاد به آن اشاره دارد مورد توافق قرار خواهد گرفت.
4. توجیه روش ارزشیابی پیشنهادی.
5. مقدار یا محدوده مقادیر حاصل از اعمال روش ارزش گذاری.
6. شناسایی شرکت‌هایی که در بازارهای مشابه فعالیت می‌کنند و قیمت‌هایی که در عملیات‌های مشابه با مواردی که موضوع پیشنهاد انجام شده بین طرف‌های مستقل انجام می‌شود، اعمال می‌کنند و همچنین نشانی از تعدیل‌های انجام‌شده.
7. وجود پیشنهادات ارزشیابی ارائه شده توسط مؤدی در نزد شعبه دیگر سازمان امور مالیاتی، یا پیشنهادهای ارزیابی تخمینی و یا در جریان رسیدگی توسط طرف مرتبط آنها در خارج از کشور و نزد ادارات مالیاتی سایر کشورها
8. . ساعت شناسایی سایر عملیات انجام شده بین واحدهای مرتبط که تحت تأثیر پیشنهاد ارزش گذاری قرار نخواهند گرفت.
9. هر گونه اطلاعات دیگری که ممکن است توسط سازمان امور مالیاتی مورد نیاز باشد.

ماده 147. مؤدیان مالیاتی می‌توانند در هر زمان در رویه قبل از تصمیم گیری، ارائه دلایل و ارائه اسنادی که مناسب می دانند و همچنین پیشنهاد اخذ مدرک.

ماده 148 - سازمان امور مالیاتی می‌تواند بررسی‌ها و آزمایش‌هایی را که لازم می‌داند انجام دهد و نتیجه آن را به مؤدیان اطلاع دهد.

ماده 149- سازمان امور مالیاتی می‌تواند پس از بررسی پیشنهاد مودیان، برای ارزیابی عملیات انجام شده بین اشخاص ذیربط:

1. تصویب پیشنهاد ارائه شده توسط مودیان.
2. تصویب پیشنهاد جایگزین دیگری که توسط مؤدیان مالیاتی در جریان روند تنظیم شده است.
3. رد پیشنهاد ارائه شده توسط مالیات دهندگان

ماده 150. در صورت تصویب پیشنهاد مندرج در بندهای الف و ب ماده قبل، پیش‌واسطه قیمت‌گذاری انتقالی برای ارزیابی عملیات انجام شده بین اشخاص وابسته بین سازمان امور مالیاتی و مؤدی منعقد تلقی می‌شود. در موافقتنامه مزبور، استفاده از روشی غیر از روشی که در این قانون پیش بینی شده است، مشروط بر اینکه روشهای پذیرفته شده بین المللی باشد، قابل توافق است.

ماده 151 ـ سندی که در آن پیشنهاد ارزش گذاری عملیات انجام شده با اشخاص ذیربط به تصویب می رسد حداقل حاوی موارد زیر خواهد بود:

1. محل و تاریخ رسمی‌شدن آن.
2. شناسایی مودیان مالیاتی و اشخاص وابسته مندرج در پیشنهاد.
3. شرح عملیات ذکر شده در پیشنهاد. د عناصر اساسی روش ارزش گذاری که از آن نشات می‌گیرد و شرایط اقتصادی اساسی به ترتیب کاربرد آنها، برجسته سازی فرضیه‌های اساسی است.
4. دوره زمانی که پیشنهاد به آن اشاره دارد.

ماده 152. رد پیشنهاد نیز در سندی منعکس خواهد شد که حداقل حاوی اطلاعات زیر باشد:

1. محل و تاریخ رسمی‌شدن آن.
2. شناسایی مودیان مالیاتی که پیشنهاد به آنها اشاره دارد.
3. دلایل یا انگیزه‌هایی که سازمان امور مالیاتی متوجه می‌شود که این پیشنهاد باید رد شود.

ماده 153 - سازمان امور مالیاتی دوازده ماه (12) ماه از تاریخ تسلیم درخواست مهلت دارد تا در مورد پیشنهاد ارزشیابی عملیات انجام شده بین اشخاص وابسته تصمیم گیری کند. پس از سپری شدن مدت مذکور، در صورتی که سازمان امور مالیاتی به پیشنهاد پاسخ نداده باشد، رد شده است.

ماده 154. سازمان امور مالیاتی و مؤدیان باید آنچه را که از پیشنهاد مصوب حاصل می‌شود اعمال کنند. از این حیث، آنها عملیاتی را که هدف پیشنهاد است، با ارزش هایی که بین طرف های مرتبط انجام شده است، ارزش گذاری می‌کنند، تنها زمانی که مقادیر مذکور نتیجه اجرای صحیح پیشنهاد باشد.

ماده 155. سازمان امور مالیاتی در صورت تقلب یا اطلاعات نادرست در جریان مذاکره، قراردادهای امضا شده را از تاریخ امضا به طور یک طرفه لغو خواهد کرد. در صورت عدم رعایت شرایط و ضوابط مندرج در موافقتنامه، سازمان امور مالیاتی از تاریخی که این عدم انطباق تأیید شد، به طور یکجانبه توافقنامه را بی اثر می‌کند.

ماده 156. قراردادهای پیش فروش قیمت گذاری انتقال ممکن است ناشی از توافق با مقامات ذیصلاح کشوری باشد که جمهوری بولیواری ونزوئلا با آن معاهده اجتناب از مالیات مضاعف را امضا کرده است.

ماده 157. مؤدیان مالیاتی باید همراه با اظهارنامه نهایی مالیات بر درآمد گزارش اعمال پیشنهاد مصوب را با مضمون ذیل ارائه نمایند.

1. عملیات انجام شده در دوره مالیاتی که اظهارنامه به آن اشاره دارد و پیشنهاد مصوب در مورد آن اعمال شده است.
2. صورت درآمد، نشان دهنده نحوه اجرای روش.
3. شرح، در صورت وجود، از تغییرات قابل توجه در شرایط اقتصادی که باید برای استفاده از روش ارزش گذاری اشاره شده در پیشنهاد تایید شده به عنوان اساسی درک شود.

ماده 158. پیشنهاد ارزشیابی ممکن است برای انطباق با شرایط جدید اقتصادی در صورت تغییر قابل ملاحظه آن اصلاح شود. در این مورد، مودیان مالیاتی باید درخواست اصلاح را در جایی که شرایط جدید توافقنامه پیشنهاد می‌شود، ارائه دهند و تمام اسنادی را که از این پیشنهاد پشتیبانی می‌کند، ضمیمه کنند. درخواست اصلاح باید توسط همه افراد یا نهادهایی که تحت تأثیر پیشنهاد قرار می‌گیرند امضا کنند.

ماده 159. انصراف هر یک از اشخاص یا مؤسسات متاثر از پیشنهاد، تعیین کننده تکمیل مراحل اصلاح خواهد بود.

ماده 160 - سازمان امور مالیاتی پس از رسیدگی به درخواست تعدیل و مدارک ارائه شده پس از استماع مؤدیان که برای این منظور پانزده (15) روز فرصت خواهند داشت تصمیم می‌گیرد:

1. تصویب اصلاحات انجام شده توسط مالیات دهندگان.
2. اصلاح جایگزین دیگری را که توسط مؤدیان مالیاتی در جریان رسیدگی تدوین شده است، تصویب کنید.
3. رد اصلاحات انجام شده توسط مؤدیان، تأیید یا ابطال پیشنهاد ارزشیابی مصوب.
4. یک اصلاح جایگزین که به طور مناسب توجیه شده باشد، تدوین کنید.

ماده 161 - سازمان امور مالیاتی پس از انقضای مدت رسیدگی مؤدی که ماده قبل با آن قرارداد شده است دوازده (12) ماه مهلت دارد تا نسبت به اصلاح پیشنهاد ارزیابی عملیات بین اشخاص وابسته تصمیم گیری کند. منقضی شده است که رد می‌شود. در صورت تصویب پیشنهادهای اصلاحی مندرج در بندهای الف و ب ماده قبل، سازمان امور مالیاتی و مالیات دهندگان باید آنچه را که از پیشنهاد تصویب شده حاصل می‌شود اعمال کنند. از این حیث، سازمان امور مالیاتی، عملیاتی را که موضوع پیشنهاد است، با ارزش هایی که بین اشخاص مرتبط انجام شده است، زمانی ارزیابی می‌کند که ارزش های مذکور ناشی از اعمال صحیح پیشنهاد اصلاحی مصوب باشد.

ماده 162. ابطال تصمیم تصویب پیشنهاد ارزشیابی موجب ختم موافقت می‌شود. در این صورت ممکن است عملیات انجام شده بین اشخاص ذی‌ربط طبق مفاد مواد ۱۱۲، ۱۱۳ و ۱۱۴ این قانون ارزش‌گذاری شود.

ماده 163. رد تعدیل مودیان موجب تعیین منتهی توافق قبلی خواهد شد. در صورت میانجیگری توافق با اداره دولت دیگر، اصلاح پیشنهاد ارزشیابی مستلزم اصلاح قبلی توافق یا توافق جدید بین طرفین است.

ماده 164. قراردادهای قبل از موعد قیمت انتقالی در سال مالی جاری در تاریخ ثبت نام و طی سه (3) سال مالی بعدی اعمال خواهد شد. زمانی که آنها از رویه ای دوستانه ناشی می‌شوند، طبق شرایط یک معاهده بین المللی که جمهوری یک طرف آن است، ممکن است اعتبار آنها طولانی تر باشد.

ماده 165- هزینه‌های حاصل از تجزیه و تحلیل پیشنهادات ارائه شده یا امضای پیش‌قراردادهای انتقالی بدون لطمه به مالیات‌های مقرر در قوانین خاص، توسط مؤدی پرداخت می‌شود.

ماده 166 - انعقاد قراردادهایی که این بند منعقد شده است به هیچ وجه اختیار نظارت سازمان امور مالیاتی را محدود نمی‌کند. لیکن اداره نمی‌تواند تا زمانی که عملیات طبق مفاد آن انجام شده باشد، بدون خدشه به مفاد ماده (155) این قانون، نسبت به ارزش گذاری معاملات مندرج در قراردادها اعتراضی داشته باشد.

ماده 167. قراردادهای پیش فروش قیمت گذاری انتقالی و تصمیمات صادره از سوی سازمان امور مالیاتی که به موجب آن پیشنهادهای ارزش گذاری عملیات انجام شده بین اشخاص ذیربط، اصلاح آنها یا تصمیماتی که موجب موافقت نامه قبلی می‌شود، صریحاً یا ضمناً تأیید یا رد می‌کند. در مورد قیمت گذاری انتقالی بی اثر با وسایل پیش بینی شده در قانون مالیات ارگانیک یا سایر مقررات قانونی، بدون لطمه به منابعی که بر خلاف اعمال تعیین شده ای که ممکن است در نتیجه تصمیمات مذکور یا اعمال قوانین دیکته شده باشد، به چالش کشیده نخواهد شد. قراردادهای پیش فروش قیمت گذاری انتقالی.

ماده 168 - عملیات بین اشخاص وابسته که در طول سال مالی انجام می‌شود باید از طریق اظهارنامه اطلاع‌رسانی به سازمان امور مالیاتی گزارش شود که باید در خرداد ماه بعد از تاریخ پایان سال مالی در شرایطی که سازمان مالیاتی تعیین می‌کند تسلیم شود. اداره از طریق مشیت مربوطه.

ماده 169. اسناد و اطلاعات مربوط به محاسبه بهای نقل و انتقال مندرج در فرم های اظهارنامه مجاز توسط سازمان امور مالیاتی باید در مدت مقرر در قانون نزد مؤدی نگهداری شود و در صورت لزوم به زبان اسپانیایی ترجمه شود. برای این منظور، اسناد و اطلاعاتی که باید نگهداری شود، از جمله موارد زیر خواهد بود:

1. فهرست دارایی‌های ثابت مورد استفاده در تولید درآمد به‌صورت گروه‌بندی مفهومی، شامل روش‌های به‌کار رفته در استهلاک، هزینه‌های تاریخی و پیامدهای مالی و حسابداری از هم پاشیدگی آن‌ها، و نیز اسنادی که از تحصیل دارایی‌ها حمایت می‌کنند. دارایی‌ها و اسناد. که از تراکنش یا عملیات پشتیبانی می‌کنند.
2. ریسک‌های ذاتی فعالیت مانند: ریسک‌های تجاری، ریسک‌های مالی، در موارد زیر: تولید، تبدیل، تجاری‌سازی، فروش کالاها و/یا خدمات انجام‌شده توسط مؤدی، خواه مشمول ارزش‌گذاری و/یا کمی حسابداری باشند یا نباشند. .
3. طرح سازمانی شرکت و/یا گروه، اطلاعات عملکردی بخش ها و/یا بخش ها، انجمن‌های استراتژیک و کانال های توزیع.
4. نام و نام خانوادگی، نام و/یا نام تجاری، شماره ثبت اطلاعات مالیاتی، اقامتگاه مالیاتی و کشور محل سکونت مالیات دهندگان مقیم جمهوری بولیواری ونزوئلا، و همچنین اطلاعات مربوط به اشخاص مستقیم یا غیرمستقیم مرتبط، اسناد و مدارک مربوط به آن خصلت پیوند اشاره شده به وجود می آید. نوع کسب و کار، مشتریان اصلی و اقدامات به شرکت.
5. اطلاعات عملیات انجام شده با اشخاص مرتبط، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، تاریخ، مقدار و ارز مورد استفاده.
6. در مورد شرکت های چندملیتی، علاوه بر این، فعالیت های اصلی انجام شده توسط هر یک از شرکت های گروه، محل انجام آنها، عملیات انجام شده بین آنها، طرح یا هر عنصر دیگری که از آن سهام شرکت های سازنده است. تا گروه بوجود می آید. قراردادهای مربوط به انتقال سهام، افزایش یا کاهش سرمایه، بازخرید سهام، ادغام و سایر تغییرات شرکت مربوطه.
7. صورتهای مالی برای سال مالی مؤدی که مطابق با اصول پذیرفته شده حسابداری تهیه شده است. ترازنامه، صورت سود و زیان، صورتحساب حرکت حساب حقوق صاحبان سهام و صورت جریان وجوه نقد.
8. قراردادها، موافقت‌نامه‌ها یا قراردادهای منعقد شده بین مؤدی و اشخاص مرتبط با وی در خارج از کشور (قراردادهای توزیع، قراردادهای فروش، قراردادهای اعتباری، مؤسسات تضمین، مجوزها، دانش فنی»، استفاده از علامت تجاری، حقوق مؤلف و مالکیت صنعتی1، به قیمت تمام شده انتساب، توسعه و تحقیق، تبلیغات. تشکیل تراست ها، مشارکت های شرکتی، سرمایه گذاری در عناوین اوراق بهادار؛ بین دیگران)؛ همچنین اسناد مربوط به ماهیت دارایی‌های نامشهود یا نامشهود، ارزش بازار، وضعیت، درجه حمایت از حقوق مالکیت موجود، حقوق استفاده از دارایی‌های نامشهود یا نامشهود، طبقه بندی مالکیت، حقوق صنعتی یا معنوی، مزایای قابل پیش بینی، انتقال استفاده از استفاده با توجه به هر کالا یا خدمت دیگری، شکل معامله، اجاره امکانات و تجهیزات.
9. اطلاعات مربوط به استراتژی‌های تجاری؛ حجم عملیات، سیاست های اعتباری، روش های پرداخت، فرآیندهای کیفیت، گواهینامه‌های ملی و بین المللی محصولات یا خدمات، قراردادهای تضمین انحصاری و غیره.

• صورت‌های هزینه‌های تولید و بهای تمام شده کالا و/یا خدمات فروخته شده، در صورت وجود.
• روش یا روش های مورد استفاده برای تعیین قیمت انتقال، نشان دهنده معیارها و عناصر هدف در نظر گرفته شده برای تعیین اینکه روش مورد استفاده مناسب ترین روش برای عملیات یا شرکت است.
• اطلاعات مربوط به عملیات شرکت های قابل مقایسه، نشان دهنده مفاهیم و مقادیر مقایسه شده، به منظور حذف بیش از حد برآورد یا دست کم گرفتن اقلام و حساب هایی که ممکن است بر آنها تأثیر بگذارد.
• اطلاعات مشخص در مورد اینکه آیا اشخاص مرتبط در خارج از کشور مشمول کنترل قیمت گذاری انتقالی هستند یا بوده اند یا در حال حل و فصل هر گونه اختلاف با ماهیت مالیاتی در مورد قیمت گذاری انتقالی در مراجع ذیصلاح یا دادگاه هستند. به همین ترتیب، اطلاعات مربوط به وضعیت روند اختلاف. در صورت صدور رأی از سوی مراجع ذی صلاح و یا صدور رأی قطعی از سوی دادگاه‌های مربوطه، باید رونوشتی از تصمیمات مربوط نگهداری شود.
• اطلاعات مربوط به کنترل ماهانه ورودی‌ها، خروجی‌ها و وجود کالا. ثبت سابقه ای از روش مورد استفاده برای کنترل موجودی‌ها و ارزش گذاری آنها.
• اطلاعات مربوط به تحلیل عملکردی و محاسبه قیمت های انتقالی.
• هر گونه اطلاعات دیگری که از نظر شما مرتبط است یا ممکن است توسط اداره مالیات مورد نیاز باشد.

تبصره واحد : وقتی اطلاعات در رسانه‌های رایانه ای است، مؤدی مالیاتی باید تمام اقدامات امنیتی را برای در دسترس نگه داشتن آن در اختیار سازمان امور مالیاتی، بدون لطمه به دستورالعمل هایی که در این زمینه صادر می‌کند، در هر نرم افزار، برنامه کاربردی یا فناوری که مطابق با آنها است، انجام دهد.

ماده 170. برای محاسبه بهای حواله، مؤدیانی که صرف نظر از عنوان اوراق بهادار، به عملیات مالی بازار باز، اولیه و یا ثانویه  بین المللی بدون اهمیت ، اولیه و یا ثانویه مبادرت می‌کنند، باید یک دفتر زمانی اضافی از این عملیات نگهداری کنند. رکورد در آنها از:

الف:   نام و نام خانوادگی یا نام تجاری فروشنده یا خریدار عنوان-اوراق مزبور

     ب:  شناسایی مبلغ عملیات، ارزش واحد عنوان-اوراق، واحدهای معامله شده، نرخ سود، ارز توافقی و نرخ فعلی مبادله آن برای خرید ارز مذکور در زمان عملیات، تاریخ، واسطه‌های درگیر در عملیات، محل معاملات و متولیان.

ماده 171- چنانچه احراز صحت اطلاعات مندرج در صورت سود و زیان ارائه شده قبل از تاریخ شروع مداخله مالی موجب اعتراض شود، جریمه مربوط به مؤدی تعلق می‌گیرد. در صورتی که مالیات پرداختی طبق تعمیر از پنج درصد بیشتر نباشد، این جریمه متوجه اشخاص حقیقی یا مشابه نخواهد بود. درصد (5%) مالیات اخذ شده بر اساس داده‌های اعلامی. همچنین در موارد زیر مجازاتی اعمال نخواهد شد:

1. هنگامی‌که تعمیر ناشی از تفاوت بین استهلاک یا استهلاک درخواستی مؤدی و استهلاک تعیین شده توسط اداره مالیات
2. در صورتی که اعتراض ناشی از اشتباه مؤدی در احراز درآمد باشد.
3. در صورتی که اعتراض منحصراً بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط مؤدی در اظهارنامه خود صورت گرفته باشد.
4. زمانی که تعمیر ناشی از بدهی‌های معوق موضوع ماده 27 قانون باشد.

ماده 172 - اعتراضاتی که به مؤدیان این قانون و همچنین انحلال تعدیلات مالیات‌ها، جریمه‌ها و سودها وارد می‌شود باید طبق مقررات قانون مالیات‌ها تنظیم شود.

ماده 173 - مؤدیان موضوع ماده (7) این قانون که از اول دی ماه 1372 شروع به فعالیت نموده و به فعالیتهای تجاری، صنعتی، بانکی، مالی، بیمه ای، بیمه اتکایی، بهره برداری از معادن و ... می‌پردازند، صرفاً از نظر مالیاتی. هیدروکربن‌ها و فعالیت ها شرکت های ذیربط که مکلف به نگهداری دفاتر حسابداری می‌باشند باید در پایان اولین سال مالیاتی خود نسبت به به روز رسانی اولیه دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی خود طبق ضوابط مقرر در این قانون اقدام کنند که منجر به تغییر می‌شود. به مقدار ارزش خالص برای آن تاریخ.

پس از به‌روزرسانی اولیه دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی، ترازنامه مالی به‌روز شده به عنوان نقطه مرجع اولیه برای سیستم عادی تعدیل تورم مقرر در فصل دوم از عنوان نهم این قانون خواهد بود. مؤدیانی که سال مالی خود را پس از 10 آذر 92 تعطیل می‌کنند و مشمول نظام تعدیل تورم می‌شوند، تعدیل اولیه را که این ماده بر آن منعقد شده است، در روز پایانی همان سال مالی انجام خواهند داد.

پاراگراف اول: مؤدیانی که عادتاً فعالیتهای تجاری غیرتجاری انجام می دهند و دفاتر حسابداری را نگهداری می‌کنند، می‌توانند با همان شرایطی که برای افراد مکلف به تسلیم آن تعیین شده است، از نظام تعدیل تورم بهره مند شوند. هنگامی‌که مؤدی از سیستم تعدیل جامعی که این عنوان با آن منعقد شده است بهره مند شد، صرف نظر از فعالیت تجاری خود، نمی‌تواند از آن انصراف دهد.

پاراگراف دوم: دارایی‌ها و بدهی‌های غیرپولی آن دسته از اقلامی از ترازنامه تاریخی مؤدی تلقی می‌شوند که به دلیل ماهیت یا ویژگی‌های خود قابلیت محافظت در برابر تورم را دارند، مانند: موجودی‌ها، کالاهای در حال عبور، دارایی‌های ثابت، ساختمان‌ها، زمین، ماشین آلات، مبلمان، تجهیزات، ساخت و ساز در حال انجام، سرمایه گذاری‌های دائمی، سرمایه گذاری‌های قابل تبدیل به سهام، هزینه‌ها و اعتبارات معوق و دارایی‌های نامشهود اعتبارات و بدهی‌های دارای شرط تعدیل یا ارز خارجی و سودی که از قبل وصول یا پرداخت شده یا به عنوان هزینه یا اعتبار معوق ثبت می‌شود، دارایی و بدهی پولی محسوب می‌شود.

پاراگراف سوم: صرفاً به منظور اجرای این قانون، به‌روزرسانی اولیه دارایی‌ها و بدهی‌های غیرپولی موجب بدهکار به حساب دارایی‌های مربوطه و بستانکاری از حساب‌های بدهی مربوطه می‌شود و مبلغ خالص در حسابی ثبت می‌شود. در محدوده میراث مالیات دهندگان، که به روز رسانی ارثیه نامیده می‌شود.

پاراگراف چهارم: دارایی‌های غیر پولی باید حذف شوند، سرمایه‌گذاری در حساب‌های دارایی‌های غیرپولی ناشی از کاهش ارزش پول و هرگونه تجدید ارزیابی دارایی‌های غیرپولی غیرمجاز در این قانون، دارایی‌ها و بدهی‌ها نیز باید دارایی‌ها، بدهی‌ها و تعهداتی را که به‌طور کامل برای تولید سود مفروضی یا غنی‌سازی اعمال می‌شود، استثنا کند. معاف یا مشمول مالیات مقرر در این قانون و دارایی‌های نامشهود پرداخت نشده باشد به عهده مؤدی و یا سایر به روز رسانی‌ها یا تجدید ارزیابی دارایی‌های غیر مجاز در این قانون. همچنین حساب ها و مطالبات از سهامداران، مدیران، شرکت های وابسته، شرکت های تابعه و سایر شرکت های مرتبط و یا مرتبط با رعایت مفاد ماده 117 این قانون. قانون. این مستثنیات در یک حساب حقوق صاحبان سهام انباشته می‌شوند که معافیت های مالیاتی تاریخی برای حقوق صاحبان سهام نامیده می‌شود.

ماده 175. تعدیل که ماده 173 این قانون به آن منعقد شده است، به عنوان مبنای محاسباتی، تغییرات ایجاد شده در شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) منطقه شهری کاراکاس، تهیه شده توسط بانک مرکزی ونزوئلا انجام خواهد شد. بین ماه تحصیل یا ژانویه 1950، در صورتی که تحصیل قبل از آن تاریخ بوده باشد، و ماه مربوط به پایان اولین سال مشمول مالیات آن.

ماده 176. ارزش ناشی از تعدیل داراییهای ثابت باید در مدتی که برای آنها در نظر گرفته شده است مستهلک یا مستهلک شود و برای محاسبه مالیات تعیین شده فقط سهمیه استهلاک یا استهلاک سالهای باقیمانده تا پایان مالیات پذیرفته می‌شود. در این قانون عمر مفید دارایی‌ها مشروط بر اینکه بطور منطقی برآورد شده باشد.

ماده 177 - اشخاص حقیقی، تضامنی و جوامع غیرتجاری که به منظور تعیین درآمد، کالاهای دارای درآمد مشمول مالیات مقرر در این قانون را تصرف می‌کنند، حق دارند هزینه تحصیل و اصلاحات را به روز کنند. از چنین کالاهایی، بر اساس تغییرات تجربه شده توسط شاخص قیمت مصرف کننده (IPC) منطقه متروپولیتن کاراکاس، تهیه شده توسط بانک مرکزی ونزوئلا، در دوره بین ماه کسب آن تا ژانویه 1950، در صورتی که تملک قبل از آن تاریخ بوده است، و تاریخ آن فروش . . ارزش اولیه به روز شده ارزشی است که از قیمت فروش برای تعیین درآمد مشمول مالیات کسر می‌شود. در این صورت ثبت در دفتر ثبت دارایی‌های به روز شده مقرر در این قانون ضروری نخواهد بود. هزینه تعدیل شده قابل کسر ممکن است از مبلغ توافق شده برای فروش تجاوز نکند، به گونه ای که زیان در عملیات ایجاد نشود.

ماده 178. مؤدیان موضوع ماده (173) این قانون، صرفاً برای امور مالیاتی، باید پس از انجام تعدیل اولیه، در پایان هر سال مالیاتی، دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی خود و حقوق صاحبان سهام را در ابتدا اصلاح کنند. از سال مالی و افزایش و کاهش حقوق صاحبان سهام در طول سال مالی، به غیر از سود یا زیان، طبق روال زیر. ارزش کمتر یا بیشتر حاصل از به‌روزرسانی دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی، حقوق صاحبان سهام در ابتدای سال و افزایش و کاهش حقوق صاحبان سهام در طول سال، به غیر از سود یا زیان، در حساب تطبیق مالیاتی انباشته می‌شود. تعدیل مجدد تورم نامیده می‌شود و برای تعیین درآمد مشمول مالیات مورد توجه قرار می‌گیرد، به استثنای شرکت هایی که در مرحله قبل از بهره برداری قرار دارند، که تعدیل مجدد تورم فقط برای تعیین درآمد مشمول مالیات در دوره لحاظ می‌شود. به دنبال مواردی که طبق مفاد ماده 174 این قانون در نظام تعدیل تورم ادغام شدند. از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون، آن دسته از مودیان مالیاتی که طبق قانون لازم الاجرای مالیات بر درآمد سال 1378 اصلاحات منظم را انجام داده اند، خود را با مفاد این فصل تطبیق خواهند.

ماده 179- ارزش بیشتر یا کمتر ناشی از تعدیل ارزش خالص به روز دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی موجود در پایان سال مالیاتی به عنوان افزایش یا کاهش درآمد مشمول مالیات در حساب تعدیل تورم انباشته می‌شود. موجودی‌ها و کالاهای در حال ترانزیت، با توجه به تغییرات سالانه تجربه شده توسط شاخص قیمت مصرف کننده (1PC) منطقه شهری کاراکاس، تهیه شده توسط بانک مرکزی ونزوئلا، در صورتی که دارایی‌ها و بدهی‌های مذکور مربوط به سال قبل یا از ماه قبل باشد. تحصیل آنها در صورتی که در طول سال مالیاتی ثبت شده باشند. ارزش فعلی خالص دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی باید باشد بر حسب ماهیت در بقیه عمر مفید مستهلک، مستهلک یا محقق شود.

تبصره واحد: ارزش به روز شده خالص دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی برابر است با ارزش به روز شده بهای تحصیل منهای ارزش به روز استهلاک انباشته، استهلاک یا تحقق.

ماده 180. به منظور تعیین بهای تمام شده در زمان نقل و انتقال هر یک از دارایی‌های غیر پولی که ارث مؤدی را تشکیل می دهد، همانطور که در این عنوان ذکر شده است، باید مقادیر تعدیل شده در نظر گرفته شود.

ماده 181. مؤدی صرفاً از نظر این قانون وفق مقررات ماده (192) این قانون باید سوابق کنترل مالیاتی را که حداقل مشتمل بر مفاهیم زیر باشد نگهداری کند:

1. تاریخ تحصیل دارایی‌ها و بدهی‌های غیر پولی.
2. هزینه‌های اکتساب تاریخی
3. استهلاک انباشته یا استهلاک تاریخی در پایان سال مالیاتی قبل و در پایان سال مالیاتی جاری.
4. به روز رسانی تجمعی هزینه‌ها و استهلاک یا استهلاک از آن زمان تاریخ تحصیل تا پایان سال مالیاتی قبلی.
5. به روز رسانی تجمعی هزینه‌ها و استهلاک یا استهلاک از آن زمان تاریخ تحصیل تا پایان سال مالیاتی جاری.
6. بخشی از تعدیل مربوط به سال مالیاتی
7. ارزش دفتری دارایی‌های غیر پولی واگذار شده یا خارج شده.
8. ساعت به روز رسانی بهای تمام شده و استهلاک یا استهلاک انباشته دارایی‌های غیر پولی واگذار شده یا بازنشسته شده از تاریخ تحصیل تا تاریخ پایان سال مشمول مالیات
9. تعدیل اولیه بهای تمام شده و استهلاک یا استهلاک انباشته نشده است قابل انتساب به هزینه فروش

• قیمت فروش دارایی‌های غیر پولی واگذار شده

 

ماده 182. حساب دارایی مربوطه شارژ یا بستانکار می‌شود و حساب تعدیل تورم با ارزش بالاتر یا کمتر ناشی از تعدیل موجودی‌های موجود مواد اولیه، محصولات در حال فرآیند یا محصولات تمام شده برای فروش، کالا برای فروش یا کالاهای در حال ترانزیت، از تاریخ پایان سال مشمول مالیات، با استفاده از روش مشخص شده در زیر:

1. موجودی نهایی تنظیم شده در سال مالی قبل با تغییرات تجربه شده توسط شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) منطقه شهری کاراکاس، تهیه شده توسط بانک مرکزی ونزوئلا، مطابق با سال مالیاتی، تنظیم مجدد می‌شود.
2. مقایسه ای از مجموع بهای تمام شده تاریخی موجودی مواد خام، محصولات در حال فرآیند، محصولات نهایی یا کالاهای برای فروش و کالاهای در حال ترانزیت در پایان سال مالیاتی با مجموع تاریخی در پایان سال انجام خواهد شد. سال مشمول مالیات قبلی اگر از این مقایسه به دست آید که مقدار موجودی نهایی برابر یا کمتر از موجودی اولیه باشد، قابل درک است. که تمام موجودی پایانی از ابتدا می آید. در این صورت، موجودی نهایی به تناسب موجودی اولیه تعدیل شده که در الف این ماده مقرر شده است، تعدیل خواهد شد.
3. اگر از مقایسه ارائه شده در بند قبل معلوم شود که موجودی نهایی از موجودی اولیه بیشتر است، قسمتی که بر حسب بولیوار بیشتر از موجودی اولیه است تعدیل نخواهد شد. بخشی که از موجودی اولیه به دست می آید متناسب با موجودی اولیه تنظیم شده که در الف این ماده تعیین شده است، به روز می‌شود.
4. موجودی نهایی که طبق روش مندرج در پاراگراف های قبل به روز می‌شود، با ارزش موجودی نهایی تاریخی مقایسه می‌شود. تفاوت در تعدیل تجمعی موجودی نهایی است.
5. تعدیل انباشته موجودی نهایی حاصل از مقایسه مندرج در بند 4 با تعدیل انباشته موجودی نهایی در پایان سال مالیاتی قبلی مقایسه خواهد شد. اگر تعدیل انباشته موجودی نهایی سال مالیاتی بیشتر از تعدیل انباشته موجودی نهایی در پایان سال مالیاتی قبل باشد، مابه التفاوت به حساب مربوطه منظور خواهد شد. حساب موجودی دارایی مؤدی با اعتبار به حساب تعدیل تورم.
6. اگر از مقایسه لفظ قبلی استنباط شود که تعدیل انباشته موجودی نهایی پایان سال مالیاتی کمتر از تعدیل انباشته موجودی در پایان سال مالیاتی قبل باشد، مابه التفاوت به حساب می آید. حساب موجودی مربوط به دارایی‌های مودیان مالیاتی و به حساب تعدیل تورم منظور می‌شود.

 

پاراگراف اول : در صورتی که موجودی لوازم جانبی و قطعات یدکی به بهای تمام شده فروش به روش سنتی بهای تمام شده محاسبه شود، باید در این رویه لحاظ شود. اگر هزینه بهای تمام شده فروش از طریق هزینه‌های تولید یا حساب مشابه دیگری انجام شود، موجودی لوازم جانبی و قطعات یدکی باید به عنوان سایر اقلام غیر نقدی تلقی شده و بر این اساس به روز شود. مطابق ماده 179 این قانون.

پاراگراف دوم: هنگامی‌که مؤدی در حسابداری بهای تمام شده خود از سیستم ارزیابی موجودی به نام شناسایی خاص یا قیمت های خاص استفاده می‌کند، می‌تواند از تاریخ های واقعی خرید هر محصول به طور جداگانه در نظر گرفته شده و با تأیید قبلی توسط سازمان استفاده کند. اداره امور مالیاتی، برای به روز رسانی هزینه‌های کسب موجودی در پایان هر سال مالیاتی. تعدیل مربوط به سال مالیاتی مابه التفاوت تعدیلات انباشته سال مشمول و تعدیلات انباشته شده در سال مالیاتی قبلی خواهد بود. اگر تعدیل سال مشمول بیشتر از تعدیل سال مالیاتی قبلی باشد، به حساب موجودی کالا وجهی به حساب تعدیل‌های تورم واریز می‌شود، در غیر این صورت ورودی برعکس خواهد بود.

ماده 183. زیان خالص ناشی از تورم جبران نشده فقط برای یک سال مالی قابل انتقال خواهد بود.

ماده 184- افزایش یا کاهش ارزش حاصل از تعدیل مجدد سالانه ارزش خالص در ابتدای سال مالیاتی بر اساس تغییراتی که شاخص قیمت به آن متحمل شده است. شاخص مصرف کننده (CPI) منطقه شهری کاراکاس تهیه شده توسط بانک مرکزی ونزوئلا، در سال مشمول مالیات. برای این اهداف، ارزش خالص به عنوان تفاوت بین کل دارایی‌ها و بدهی‌های پولی و غیر پولی درک می‌شود. حساب‌ها و مطالبات از سهامداران، مدیران، شرکت‌های وابسته، شرکت‌های تابعه و سایر شرکت‌های مرتبط و/یا مرتبط باید طبق مقررات ماده ۱۱۷ این قانون از دارایی‌ها و بدهی‌ها و دارایی خالص مستثنی شده و دارایی‌ها، بدهی‌ها و دارایی‌ها و بدهی‌ها و دارایی‌ها و بدهی‌ها مستثنی شوند. تعهدات اعمال شده به طور کامل در مورد تولید سود فرضی یا غنی سازی، معاف، معاف یا مشمول مالیات تعیین شده در این قانون.

تبصره واحد: مستثنیات مندرج در بند قبل صرفاً برای اهداف این قانون در حساب حقوق صاحبان سهام به نام مستثنیات مالیاتی تاریخی بر حقوق صاحبان سهام انباشته می‌شود.

تبصره دوم: اصلاحات معافیت‌های مالیاتی تاریخی حقوق صاحبان سهام در طول سال طبق مقررات مواد 185 و 186 این قانون به منزله افزایش یا کاهش حقوق صاحبان سهام تلقی می‌شود.

ماده 186. مبلغ ناشی از تعدیل مجدد کاهش حقوق صاحبان سهام در طول سال مالیاتی با توجه به درصد تغییرات شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) در اقلام تعدیل تورم به عنوان افزایش درآمد مشمول مالیات کلان شهر انباشته می‌شود. کاراکاس، تهیه شده توسط بانک مرکزی ونزوئلا، در دوره بین ماه کاهش تا پایان سال مالیاتی. سود تقسیمی، سود و سهام مشابه که در سال مشمول مالیات توسط شرکت تقسیم می‌شود و کاهش سرمایه، کاهش حقوق صاحبان سهام محسوب می‌شود.

ماده 187. سرمایه‌گذاری‌های قابل معامله که در بورس‌های جمهوری بولیواری ونزوئلا در بورس‌های جمهوری بولیواری ونزوئلا پذیرفته می‌شود یا واگذار می‌شود، در پایان سال مالیاتی بر اساس درج در بورس مربوطه در تاریخ واگذاری آنها تعدیل خواهد شد. یا در پایان سال مالیاتی. این سرمایه‌گذاری‌ها بدون لطمه به مقررات مقرر در مواد (۷۷) و (۷۸) این قانون برای زمان فروش، تا زمانی که به فروش نمی‌رسند، باید در ترازنامه مالی به‌روز شده مؤدی طبقه‌بندی شوند.

ماده 188. از نظر این فصل، سود یا زیان ناشی از تعدیل مطالبات یا سرمایه گذاری‌ها و نیز بدهی‌ها یا تعهدات ارزی یا با شروط تعدیل موجود در پایان سال مالیاتی تحقق یافته تلقی می‌شود

 ماده 189. مؤدی که مالک دارایی‌های ثابت سرمایه گذاری شده در موضوع، تجارت یا فعالیت مذکور در این فصل است که به طور کامل مستهلک یا مستهلک شده است، می‌تواند آنها را تجدید ارزیابی و مانده عمومی آنها را در حسابداری تعدیل کند، اما این تجدید ارزیابی یا تعدیل نخواهد داشت. هر اثری. ماده 190. صرفاً به منظور این قانون، افزایش یا کاهش ارزش ناشی از تعدیل تورمی منظم ارزش خالص از آخرین روز سال مالیاتی جزء حقوق صاحبان سهام بوده و ارزش آن باید به حقوق صاحبان سهام منتقل شود. به روز رسانی حساب .

ماده 191 - درآمدهای مفروضی که طبق ضوابط مقرر در این قانون تعیین می‌شود، از نظام تعدیل تورمی‌که این فصل به آن منعقد می‌شود مستثنی می‌شود و در مورد ارزش خالص تولید نیز همین استثنا وجود دارد. از چنین سود یا درآمدی.

ماده 192. مؤدیان مشمول نظام جامع تعدیل و تعدیل آثار تورم مقرر در این عنوان، باید دفتر مالیاتی اضافی را که در آن کلیه عملیات لازم در آن ثبت می‌شود، طبق ضوابط، شرایط و الزامات پیش بینی شده نگهداری کنند. آیین نامه این قانون و به ویژه موارد زیر:

1. تراز عمومی مالی به روز شده اولیه (نهایی در پایان سال مالیاتی قبلی) با تغییرات شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) منطقه شهری کاراکاس در طول سال مالیاتی مجدداً تنظیم شد. این مانده به عنوان مبنایی برای محاسبه تعدیل به حقوق صاحبان سهام اولیه مندرج در ماده 184 خواهد بود.
2. جزئیات تعدیل اقلام غیر پولی مطابق با مقرر در ماده 179 این قانون.
3. دفاتر مربوط به معافیت های مالیاتی تاریخی از ارث مقرر در ماده 184 این قانون.
4. ورودی‌های تعدیل و تنظیم مجدد ارائه شده در این فصل با جزئیات محاسبات آنها.
5. ترازنامه مالی به روز شده نهایی، شامل کلیه ورودی‌ها و مستثنیات پیش بینی شده در این قانون، که در آن به طور جداگانه در حقوق صاحبان سهام نشان داده شده است، تعدیل های تورم، به روز رسانی حقوق صاحبان سهام و استثنائات مالی تاریخی به حقوق صاحبان سهام.
6. تطبیق بین نتایج تاریخی سال و درآمد مشمول مالیات.

تبصره واحد : سازمان امور مالیاتی موظف است هرگونه سیستم حسابداری الکترونیکی حاوی برنامه‌های مربوط به اعمال تعدیل تورم را طبق مقررات مقرر در این فصل برای فروش یا واگذاری حقوق استفاده تجاری مجاز کند.

ماده 193. بانک مرکزی ونزوئلا باید در ده (10) روز اول هر ماه در دو روزنامه از روزنامه‌های پرتیراژ کشور یا از طریق وسایل الکترونیکی، تغییرات و شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) را منتشر کند. منطقه شهری کاراکاس ماه قبل، با پنج رقم اعشار بیان شده است.

ماده 194. از نظر این قانون، حوزه‌های قضایی با نرخ مالیات پایین، حوزه‌هایی تلقی می‌شوند که توسط سازمان امور مالیاتی به موجب تصمیم اداری به این عنوان طبقه بندی می‌شوند.

 ماده 195. شرکت هایی که داوطلبانه کارگران جدید استخدام می‌کنند از تخفیف مالیاتی معادل 10 درصد بابت افزایش حقوق و دستمزد پرسنل ونزوئلا که از زمان لازم الاجرا شدن این قانون تا 31 دسامبر 2000 انجام می‌شود، برخوردار خواهند شد.

ماده 196 - غرامتهای مربوط به کارگران ناشی از کار که به موجب قانون یا قراردادهای کار تعیین شده است که قبل از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون ایجاد شده است در اعمالی که عملاً به کارگران یا ذینفعان آنها پرداخت می‌شود قابل کسر خواهد بود. یا زمانی که طبق مقررات قانون کار ارگانیک برای تشکیل یک امانت تحویل می‌شوند.

ماده 197 - رئیس جمهور در هیأت وزیران در چارچوب سیاست های مالی مورد نیاز با توجه به وضعیت فعلی، بخشی و منطقه ای اقتصاد کشور، می‌تواند تمام یا قسمتی از مالیات مقرر در این قانون را معاف کند. غنی‌سازی‌های حاصل از بخش‌هایی که برای توسعه اقتصادی ملی اهمیت ویژه‌ای دارند یا ظرفیت اشتغال بیشتری ایجاد می‌کنند، همچنین غنی‌سازی‌های حاصل از صنایع یا پروژه‌هایی که در مناطق خاصی از کشور ایجاد یا توسعه می‌یابند.

بند اول: احکام معافیت‌هایی که در اجرای این هنجار صادر می‌شوند باید شرایط، شرایط، الزامات و کنترل‌های مورد نیاز را برای دستیابی به اهداف سیاست‌های مالی دنبال‌شده در نظم مقطعی، بخشی و منطقه‌ای نشان دهند.

بند دوم: از معافیت ها یا موارد مقرر در این ماده فقط کسانی می‌توانند برخوردار شوند که در مدت بهره مندی از این مزایا، تعهدات مقرر در این قانون، آیین نامه آن و مصوبه مورد موافقت را به طور کامل رعایت کنند.

بند سوم: معافیت‌های ماهیت کلی فقط برای مناطق، فعالیت‌ها، موقعیت‌ها یا دسته‌های مودیان خاص و نه برای مؤدیان خاص به‌طور خاص ممکن است وضع شود.

ماده 198. از زمان لازم الاجرا شدن این قانون اصلاحی، ماده 42 قانون گردشگری ارگانیک منتشر شده در روزنامه رسمی جمهوری ونزوئلا به شماره 36546 مورخ 24 سپتامبر 1998 و معافیت ها یا مزایای مالیاتی در این مورد لغو می‌شود. مالیات بر درآمد تعیین شده در قانون کتاب، منتشر شده در روزنامه رسمی جمهوری ونزوئلا به شماره 36189 در 21 آوریل 1997

 ماده 199. این قانون از زمان انتشار در روزنامه رسمی جمهوری بولیواری ونزوئلا لازم الاجرا خواهد بود و برای سالهایی که از زمان اعتبار آن شروع می‌شود اعمال خواهد شد. در روز بیست و هشتم دسامبر دو هزار و یک در کاخ فدراسیون، مقر مجلس ملی، در کاراکاس، داده، امضا و مهر شد.